Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι το τραπέζι είναι ο ιδανικός χώρος για να γίνει το γεύμα. Ενώ παράλληλα, η συμμετοχή σας σε αυτό είναι μια ευκαιρία για σύνδεση και για να διδάξετε στο παιδί σας καλές διατροφικές συνήθειες!

Παρακάτω, ακολουθούν χρήσιμες συμβουλές για το πώς να κάνετε την ώρα του φαγητού πιο ευχάριστη και απολαυστική, ώστε το παιδί σας να μένει με χαρά στο τραπέζι, λίγο παραπάνω.

1. Δημιουργήστε μια σταθερή ρουτίνα γεύματος

Τα παιδιά λειτουργούν καλύτερα όταν έχουν μια προβλέψιμη ρουτίνα. Η σταθερή ώρα για κάθε γεύμα μπορεί να βοηθήσει το νήπιό σας να καταλάβει πότε είναι η ώρα να φάει και πότε να παίξει.

• Καθιερώστε συγκεκριμένες ώρες γευμάτων και προσπαθήστε να τις τηρείτε καθημερινά. Όχι με απόλυτη ακρίβεια, αλλά να υπάρχουν αποστάσεις 2,5 – 3 ώρες μεταξύ των γευμάτων.
• Ενημερώστε το παιδί λίγα λεπτά πριν το γεύμα για να προετοιμαστεί. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε: “Σε πέντε λεπτά θα καθίσουμε στο τραπέζι για φαγητό.”
  ή
  “Μόλις χτυπήσει το κουδουνάκι, ερχόμαστε στο τραπέζι.”
• Αποφύγετε τα τσιμπολογήματα στα ενδιάμεσα των γευμάτων, καθώς το παιδί δε θα έχει κίνητρο να έρθει στο τραπέζι, αφού δεν θα υπάρχει πείνα

Tip: Για μεγαλύτερα παιδιά, χρησιμοποιήστε ένα οπτικό πρόγραμμα ή πίνακα με τις ώρες των γευμάτων για να βοηθήσετε το παιδί να κατανοήσει καλύτερα τη ρουτίνα. Για νήπια, μια σταθερή ακολουθία διαδικασιών, που σχετίζονται με την έναρξη του γεύματος (πλένω χέρια, φέρνω το πιάτο μου στο τραπέζι), μπορεί να βοηθήσει στη σύνδεση με το γεύμα.

2. Κάντε το γεύμα μια ευχάριστη εμπειρία

Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να παραμείνουν στο τραπέζι αν το γεύμα είναι μια ευχάριστη και ενδιαφέρουσα εμπειρία για εκείνα. Το να ενσωματώσετε παιχνίδι και διασκέδαση στην ώρα του φαγητού, μπορεί να βοηθήσει το παιδί να παραμείνει στο τραπέζι.

• Συμπεριλάβετε το παιδί στην προετοιμασία του φαγητού. Αφήστε το να συμμετέχει σε απλές δουλειές, όπως το να πλύνει τα λαχανικά κατά το μαγείρεμα ή αργότερα, στο να φέρει το πιάτο του και να σερβιριστεί μόνο του, από τα πιάτα που θα υπάρχουν στη μέση. Αυτό θα το κάνει να νιώσει υπεύθυνο και μέρος της διαδικασίας.
• Αφήστε το παιδί να διαλέξει το πιάτο που θέλει να φάει ή να έχει λόγο στο μενού. Να διαλέξει δηλαδή μεταξύ δύο ισότιμων επιλογών (π.χ. “θέλεις βίδες ή φιογκάκια;”). Αυτό θα το βοηθήσει να αισθάνεται ότι έχει επιλογή και έλεγχο.
• Διατηρήστε μια χαρούμενη και θετική διάθεση κατά τη διάρκεια του γεύματος. Μην προσπαθείτε να πιέσετε το παιδί να φάει, καθώς η πίεση “διώχνει” το παιδί από το τραπέζι. Θα αναζητήσει να κάνει κάτι πιο ευχάριστο μακριά από την “πηγή” που του προκάλεσε δυσαρέσκεια, στην προκειμένη περίπτωση το γεύμα.
• Βάλτε το “παιχνίδι” μέσα στο πιάτο του. Οι τροφές μπορούν να γίνουν παιχνίδια! Ένα ντοματίνι κομμένο στη μέση, μπορεί να γίνει μια βαρκούλα. Η σάλτσα μια κόκκινη μπογιά και το φουντάκι από το μπρόκολο ένα πινέλο. Με λίγα λόγια, δείξτε του ότι οι τροφές μπορούν να γίνουν εξίσου ενδιαφέρουσες με ένα παιχνίδι.
• Δημιουργήστε ένα ήρεμο περιβάλλον που επικεντρώνεται στο φαγητό. Προσπαθήστε να περιορίσετε τους περισπασμούς, όπως την τηλεόραση ή τα παιχνίδια κοντά στο τραπέζι. Μια απαλή μουσική δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα, σε αντίθεση με μία ανοιχτή τηλεόραση, ακόμα κι αν δεν “παίζει” κάποιο παιδικό πρόγραμμα.

3. Καθορίστε κανόνες και όρια

Είναι σημαντικό να υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες γύρω από την ώρα του γεύματος, ώστε το παιδί να ξέρει τι να περιμένει.

• Εξηγήστε στο παιδί ότι το γεύμα γίνεται πάντα στο τραπέζι. Αν θέλει να σηκωθεί, μπορεί να το κάνει, αλλά δεν μπορεί να πάρει το φαγητό εκτός τραπεζιού. Υπενθυμίστε του με ήρεμο και σταθερό τρόπο ότι πρέπει να επιστρέψει, αν θέλει να ξαναφάει.
• Δώστε έμφαση στη σημασία του να κάθονται όλοι μαζί για φαγητό ως οικογένεια. Μπορείτε να πείτε:
  “Η ώρα του φαγητού είναι για να είμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι και να μοιραστούμε τα νέα μας.”
  και φυσικά
  “Δεν χρειάζεται να φας αν δεν θέλεις”.
• Συμπεριλάβετε μία ασφαλή τροφή για να μπορέσει να φάει, αλλά μην βγάλετε εναλλακτικές σε περίπτωση που αρνηθεί να έρθει στο τραπέζι.

Tip: Αν το παιδί συνεχίζει να φεύγει, προσπαθήστε να ορίσετε έναν συγκεκριμένο χρόνο για το γεύμα, για παράδειγμα 20-30 λεπτά. Μπορείτε να του κάνετε μια μικρή υπενθύμιση λίγο πριν τη λήξη, ώστε να έρθει πίσω στο τραπέζι για να μαζέψει το πιάτο του και να έχει άλλη μία ευκαιρία να φάει αν θέλει.

4. Διαχειριστείτε τις δυσκολίες με ηρεμία και υπομονή

Οι γονείς είναι φυσικό να νιώθουν απογοήτευση όταν το παιδί τους δεν συνεργάζεται κατά την ώρα του φαγητού. Αλλά η αντίδραση σας έχει μεγάλη σημασία στο πως θα αντιλαμβάνεται γενικά το γεύμα.

• Μην αντιδράτε με θυμό αν το παιδί φεύγει από το τραπέζι ή αρνείται να φάει. Προσπαθήστε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να θυμηθείτε ότι δεν είναι υποχρεωμένο να φάει αν δε θέλει. Κάνατε το χρέος σας ως γονιός με το να προσφέρετε ένα (ισορροπημένο) γεύμα.
• Αν δείτε ότι το παιδί σας έχει πραγματικά κουραστεί ή βαρεθεί, σκεφτείτε να λήξετε το γεύμα και να δοκιμάσετε ξανά αργότερα.
• Προσαρμόστε τις προσδοκίες σας ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και την περίοδο που διανύει. Ένα νήπιο, για παράδειγμα, μπορεί να μην έχει την υπομονή να καθίσει για μεγάλο χρονικό διάστημα στο τραπέζι και τα 3 λεπτά να είναι ένας ρεαλιστικός χρόνος παραμονής στο τραπέζι.

5. Κλείσιμο του γεύματος με θετικό τρόπο

Η θετική ολοκλήρωση της ώρας του φαγητού μπορεί να βοηθήσει το παιδί να διατηρήσει ευχάριστες αναμνήσεις και να περιμένει το επόμενο γεύμα με χαρά.

• Ευχαριστήστε το παιδί σας για την προσπάθειά του να παραμείνει στο τραπέζι, ακόμη κι αν δεν τα πήγε τέλεια ή δεν κατάφερε να μείνει για τον προκαθορισμένο χρόνο.
• Ανταμείψτε τη θετική συμπεριφορά του (όχι το φαγητό που έφαγε) με μια ευχάριστη δραστηριότητα μετά το γεύμα, όπως ένα παιχνίδι ή μια βόλτα ή απλά να κάνετε κάτι μαζί.
• Ενισχύστε την αίσθηση της οικογενειακής σύνδεσης με ένα μικρό τελετουργικό στο τέλος του γεύματος, όπως να λέτε όλοι μαζί “ευχαριστώ για το φαγητό”.

Tip: Η συνέπεια είναι το κλειδί για τη διατήρηση θετικών συνηθειών γύρω από το τραπέζι.

Συμπέρασμα

Η ώρα του γεύματος με ένα νήπιο μπορεί να απαιτεί υπομονή, ευρηματικότητα και ευελιξία. Με καθαρούς κανόνες, θετική προσέγγιση και λίγη δημιουργικότητα, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει να απολαμβάνει τα γεύματα μαζί σας και να δημιουργήσει υγιεινές συνήθειες που θα το συνοδεύουν για πάντα. Θυμηθείτε, ο στόχος είναι να κάνετε το φαγητό μια ευχάριστη και χαλαρή στιγμή για όλη την οικογένεια και όχι το παιδί να αδειάσει το πιάτο του!

Εάν δυσκολεύεστε να βρείτε λύσεις που ταιριάζουν στις ανάγκες του παιδιού σας ή θέλετε εξατομικευμένες συμβουλές για την ώρα του γεύματος, είμαι εδώ για να βοηθήσω! Κλείστε ένα ραντεβού μαζί μου για να συζητήσουμε πώς μπορείτε να κάνετε την ώρα του φαγητού πιο ευχάριστη και αποτελεσματική για την οικογένειά σας.

Το άρθρο <span style='font-family:Roboto slab;color:#555b6e;font-size:32px;font-weight:600;'>Πώς να κρατήσετε το παιδί στο τραπέζι</span><br><br><span style='font-family:open sans;color:#555b6e;font-size:23px;font-weight:400;'>Οδηγός για ήρεμα και ευχάριστα γεύματα</span> εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Συνεχίστε να διαβάζετε παρακάτω για δείτε πως μπορείτε να μειώσετε την άρνηση φαγητού στις διακοπές.

Γιατί το παιδί μου αρνείται να φάει;

Ακόμα και τα πιο καλόφαγα παιδιά, παρουσιάζουν μια επιλεκτικότητα και μία άρνηση φαγητού κατά τη διάρκεια των διακοπών. Είναι σημαντικό να αναλύσουμε τους λόγους για τους οποίους παρουσιάζεται αυτή η συμπεριφορά. Με αυτόν τον τρόπο θα κατανοήσουμε καλύτερα το παιδί και θα μπορέσουμε να το βοηθήσουμε πιο αποτελεσματικά.

• Υπερβολική απόσπαση προσοχής από το περιβάλλον. Αποτελεί τη συνηθέστερη αιτία που ένα παιδί δεν τρώει στις διακοπές. Νέο περιβάλλον, συνήθως αρκετό παιχνίδι και πολύς χρόνος διαθέσιμος με αγαπημένα πρόσωπα (εσάς δηλαδή!). Το παιδί είναι πολύ απασχολημένο για να εξερευνήσει όλα αυτά τα καινούργια πράγματα γύρω του. Επομένως, θέλει να τελειώνει γρήγορα το γεύμα του και να συνεχίσει τις δραστηριότητές του. Αυτό σημαίνει πως δε θα μπορέσει να καθίσει για πολύ ώρα στο τραπέζι, και θα διαλέξει κάτι που μπορεί να φάει εύκολα για να καλύψει την πείνα του.
• Αλλαγή ρουτίνας. Επίσης σημαντικό στοιχείο που επιδρά στη σίτιση. Διαφορετικά ωράρια, διαφορετικά ερεθίσματα που δεν είναι συνδυασμένα με το φαγητό, όπως το γνώριζε μέχρι τώρα (π.χ. διαφορετικός χώρος, άλλο τραπέζι φαγητού, άλλο καρεκλάκι, φαγητό σε ταβέρνα κλπ.). Όλα αυτά αρκούν για να απορρυθμίσουν το παιδί από τη διαδικασία του γεύματος. Μην ξεχνάτε πως η αλλαγή στην ρουτίνα επηρεάζει περισσότερο τα παιδιά, από εμάς τους ενήλικες.
• Νέα πρόσωπα που εμπλέκονται στο κομμάτι της σίτισης. Παππούς, γιαγιά, ξαδέρφια. Νομίζω δε χρειάζεται να επικεντρωθώ παραπάνω εδώ, όλοι καταλαβαίνετε τι εννοώ.

• Διαφορετικό φαγητό από αυτό που έχει συνηθίσει. Μπορεί να φτιάχνει κάποιος άλλος το φαγητό (π.χ. γιαγιά) ή να μην έχετε πρόσβαση σε κουζίνα και να τρώτε έξω. Σε κάθε περίπτωση, η γεύση και η μορφή του φαγητού θα είναι διαφορετική από το συνηθισμένο. Σε σημείο που κάποια παιδιά να δυσκολεύονται να το καταναλώσουν.

Πως να το αντιμετωπίσω;

Ανάλογα με την αιτία που “κρύβεται” πίσω από την άρνηση φαγητού στις διακοπές, υπάρχουν και οι αντίστοιχες λύσεις, που μπορεί να βοηθήσουν:

• Προσπαθήστε να διατηρήσετε μια παρόμοια ρουτίνα στα ωράρια του παιδιού. Αυτό αφορά τόσο τα γεύματα όσο και τον ύπνο. Καταλαβαίνω ότι οι διακοπές είναι ευκαιρία για χαλάρωση και δε θα θέλετε να είστε τόσο συνεπείς στην τήρηση ενός προγράμματος. Όμως, αρκετοί γονείς προτιμούν να ρυθμίσουν το πρόγραμμα των διακοπών τους στη ρουτίνα του παιδιού, για να κερδίσουν λίγο ηρεμία.
• Μην ασχολείστε υπερβολικά με το τι δεν τρώει. Αυτό είναι κάτι που θα ανατροφοδοτεί συνεχώς άγχος και ενδεχομένως να σας ωθήσει να χρησιμοποιήσετε τακτικές πίεσης προκειμένου να φάει. Ή ακόμα, μπορεί να επιχειρείτε ξανά και ξανά γεύμα με κάποια διαφορετική τροφή, κάτι που συνήθως δεν έχει αποτέλεσμα φυσικά.

• Αν οι διακοπές σας γίνονται σε συγγενικό ή φιλικό σπίτι, εξηγήστε αναλυτικά πως θέλετε να κινηθούν στο κομμάτι τις διατροφής του παιδιού. Επικεντρωθείτε κυρίως στο να μην τσιμπολογάει το παιδί όλη την ημέρα και αν υπάρχει δυνατότητα να μην επεμβαίνουν στο πως λειτουργείτε στα γεύματα. Μπορείτε να γευματίζετε με το παιδί σε άλλο χρόνο, σε σχέση με τους υπόλοιπους, για να υπάρχει περισσότερη ησυχία και μικρότερη παρέμβαση. Διαβάστε περισσότερα και σε αυτό το άρθρο.
• Λάθη στη διαχείριση των γλυκών. Συνήθως υπάρχουν περισσότερα ερεθίσματα γλυκών στις διακοπές (π.χ. ο λουκουματζής που περνάει στην παραλία, παππούδες που δίνουν γλυκά ή άλλα παιδιά που τρώνε λιχουδιές). Δεν είναι λάθος να επιτρέψετε στο παιδί να φάει, αλλά μην έχετε την απαίτηση να παρατήσει στη μέση το παγωτό του. Αυτό, σε συνδυασμό με τη γενικότερη επιλεκτικότητα στις υπόλοιπες τροφές, θα πυροδοτήσει τρομερό άγχος για εσάς. Κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα να μαλώνετε συνεχώς για τα γλυκά. Η συμβουλή μου είναι να μην το κάνετε μεγάλο θέμα (ακόμα κι αν φάει λίγο παραπάνω), και συνεχίστε κανονικά με τα υπόλοιπα γεύματα.
• Μπορείτε να έχετε προετοιμάσει για να πάρετε μαζί σας κάποιες επιλογές που γνωρίζετε πως τρώει το παιδί, και δε θα έχετε τη δυνατότητα  να φτιάξετε εκεί, όπως μάφιν, μπάρες, μπιφτέκια, που αποθηκεύονται εύκολα στην κατάψυξη ή στο ψυγείο. Αυτό θα βοηθήσει παιδιά που θέλουν τροφές με συγκεκριμένο τρόπο και θα αρνηθούν να φάνε κάτι που δεν τους είναι οικείο. Σε καμία περίπτωση δεν θα στηριχτείτε αποκλειστικά σε αυτές τις τροφές μέσα στην ημέρα. Απλά, αν υπάρχει έστω και ένα “εύκολο” γεύμα που γνωρίζετε ότι συνήθως τρώει το παιδί σας, θα βοηθήσει τόσο το ίδιο (τα γνωστά tantrum πείνας) όσο και εσάς να ηρεμίσετε.
• Για νήπια και μεγαλύτερα παιδιά, ενημερώστε τα από πριν για τις αλλαγές, τόσο στο περιβάλλον, στο ημερήσιο πρόγραμμα που θα ακολουθήσετε, αλλά και σε σχέση με τη διαθεσιμότητα των τροφών. Για παράδειγμα, «Δε θα μπορούμε να προετοιμάσουμε το τάδε πρωινό γιατί δε θα έχουμε κουζίνα. Μπορούμε όμως να κάνουμε ___ και ___».

Βέβαια, υπάρχει και η περίπτωση το παιδί σας να δοκιμάσει καινούργιες τροφές στις διακοπές! Αυτό το συναντάμε ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που οι γονείς είναι πιο χαλαροί και δεν περιμένουν από το παιδί να κάνει κάτι τέτοιο. Σε περίπτωση πάντως που επισκέπτεστε ένα καινούργιο μέρος, είναι καλή ευκαιρία να δοκιμάσετε – οικογενειακώς – την τοπική κουζίνα και να έρθετε σε επαφή με διαφορετικές τροφές.

Γυρίσαμε σπίτι μας και ακόμα δεν τρώει!

Κάθε αλλαγή στη ρουτίνα θα φέρει μια αναστάτωση στο κομμάτι του φαγητού που μπορεί να κρατήσει για κάποιο χρονικό διάστημα. Όσο εφαρμόζετε σωστές πρακτικές σίτισης και μείνετε συνεπείς σε αυτό, χωρίς να πιέσετε, το παιδί θα επιστρέψει στις προηγούμενες διατροφικές του συνήθειες. Ωστόσο, σε παιδιά με σοβαρή επιλεκτική διατροφή μπορεί να παρουσιαστεί μεγαλύτερη δυσκολία να επανεντάξουν τις τροφές που έκοψαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Η άρνηση φαγητού στις διακοπές είναι μία αναμενόμενη συμπεριφορά, που θα παρουσιάσουν τα περισσότερα παιδιά. Η συμβουλή μου; Επικεντρωθείτε σε αυτό που έχει πραγματική σημασία: να περάσετε ευχάριστες οικογενειακές στιγμές και να μαζέψετε εμπειρίες!

Το άρθρο <span style='font-family:Roboto slab;color:#555b6e;font-size:32px;font-weight:600;'>Άρνηση φαγητού στις διακοπές</span><br><br><span style='font-family:open sans;color:#555b6e;font-size:23px;font-weight:400;'>Πως διαχειριζόμαστε την επιλεκτική σίτιση και την άρνηση φαγητού στις διακοπές;</span> εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Σε μία πρόσφατη δημοσκόπηση που έκανα στο Instagram, το 13% ανέφερε πως χρησιμοποιεί πάντα απόσπαση προσοχής κατά τη διάρκεια των γευμάτων, ενώ το 54% κάνει περιστασιακή χρήση.

Πολλοί γονείς λοιπόν χρησιμοποιούν οθόνη κατά τη διάρκεια του γεύματος. Ο λόγος; Φυσικά το να καθίσει το παιδί στο τραπέζι και να φάει χωρίς να γκρινιάζει ή να φάει περισσότερο. Μια συνήθεια που μπορεί να ξεκινήσει από την εισαγωγή των στερεών τροφών και να συνεχίσει και όσο μεγαλώνει το παιδί.

Διάβασε παρακάτω γιατί θα πρέπει να αποφύγεις την απόσπαση προσοχής στα γεύματα και τι μπορείς να κάνεις για να αλλάξεις αυτή τη συνήθεια.

Απόσπαση προσοχής: με ποιους τρόπους μπορεί να γίνει;

Πέρα από τους προφανείς τρόπους, που είναι η χρήση οθόνης (μέσω τηλεόρασης, tablet ή κινητού), η απόσπαση προσοχής μπορεί να επέλθει και από άλλα μέσα. Κάποια από αυτά γίνονται ασυναίσθητα από τους γονείς ή άλλους φροντιστές ή ακόμα μπορεί να μην αντιλαμβάνονται πως αποσπούν την προσοχή του παιδιού από το φαγητό:

• Βιντεοκλήσεις
• Διάβασμα βιβλίου
• Παιχνίδια
• Όταν υπάρχουν μεγαλύτερα παιδιά που παίζουν, κατοικίδια ή άλλα άτομα στον ίδιο χώρο που κάνουν μία άλλη εργασία
• Στην παιδική χαρά/βόλτα
• Στο αυτοκίνητο
• Στο μπαλκόνι
• οποιοδήποτε άλλο μέσο τραβήξει την προσοχή του παιδιού μακριά από το φαγητό

Η περιστασιακή χρήση οθόνης (ή άλλου μέσου) δε θα επηρεάσει τον τρόπο που τρέφεται το παιδί ή τη συμπεριφορά του στα γεύματα. Όταν όμως το παιδί συνηθίσει ότι τα γεύματα γίνονται μόνο με αυτόν τον τρόπο, τότε και το ίδιο θα το απαιτεί, προκειμένου να καθίσει στο τραπέζι και να ξεκινήσει το φαγητό. Απ’ όλα τα παραπάνω, η χρήση οθόνης είναι η πιο αποτελεσματική για να αποσπάσει την προσοχή του παιδιού σας, αλλά και η πιο δύσκολη συνήθεια για να «κοπεί».

Εννοείται πως υπάρχουν και οι δύσκολες περιπτώσεις. Η χρήση οθόνης αποτελεί μια απελπισμένη λύση για παιδιά που αρνούνται το ένα φαγητό μετά το άλλο, που έχουν tantrums κάθε φορά που πλησιάζει το γεύμα ή όταν αναρωτιέστε πως μπορούν να επιβιώσουν τρώγοντας τόσο λίγο. Όμως, όλα αυτά μπορεί να είναι σημάδι πως κάτι άλλο συμβαίνει, όπως «φτωχές» στοματικές – κινητικές δεξιότητες, δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία, παλινδρόμηση, στρες και πολλά άλλα.

Πως η χρήση οθόνης επηρεάζει αρνητικά τη σχέση μας με το φαγητό

Όταν τρώμε μπροστά σε οθόνη, το μυαλό μας δίνει περισσότερη προσοχή σε ό,τι παρακολουθούμε παρά στην διαδικασία του φαγητού, η οποία μπαίνει σε κατάσταση «αυτόματου πιλότου» και καταλήγουμε να τρώμε παθητικά. Ακόμα κι αν εσείς οι ίδιοι δεν έχετε αυτή τη συμπεριφορά, είμαι σίγουρη πως κάποια στιγμή στο παρελθόν έχετε παρακολουθήσει ταινία στο σινεμά υπό τη συνοδεία ποπ-κορν, όπου μετά από λίγο θα παρατηρήσατε πως το κουτί άδειασε χωρίς να το καταλάβετε! Όταν το μυαλό μας βρίσκεται «αλλού», δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ούτε τι τρώμε αλλά ούτε και τι γίνεται στο περιβάλλον γύρω μας. Το ίδιο λοιπόν ισχύει και για τα παιδιά!

Και μπορεί να πείτε:

«Και τι πειράζει, όσο βλέπω το παιδί μου να τρώει είμαι ευχαριστημένος/η»

Το πρόβλημα είναι πως όταν τα παιδιά τρώνε παθητικά:

• δεν συνειδητοποιούν τι τροφή καταναλώνουν (γεύση, υφή, μυρωδιά) σε μια ηλικία που ακόμη μαθαίνουν τις τροφές
• δεν βλέπουν τι τρώτε εσείς για να αποτελέσετε ένα διατροφικό πρότυπο
• μπορεί να καταναλώσουν μεγαλύτερη (ή κάποιες φορές και μικρότερη) ποσότητα τροφής απ’ όση χρειάζονται.

Θεωρητικά, αν το παιδί σας δυσκολεύεται να πάρει βάρος, η χρήση οθόνης μπορεί να βοηθήσει σε αυτό (διαβάστε όμως πρώτα αν όντως χρειάζεται να πάρει επιπλέον βάρος σε αυτό το άρθρο). Αξίζει να αναφέρω ωστόσο, πως για αρκετά παιδιά αποτελεί προσωρινή λύση (ναι δε θα πιάνει για πάντα!). Έτσι, σκοπός μας είναι το παιδί να φάει περισσότερο επειδή το θέλει, όχι επειδή παρασύρθηκε από το αγαπημένο του καρτούν. Δηλαδή όλο αυτό να γίνει συνειδητά.

Επιπρόσθετα, με τη χρήση οθόνης τα παιδιά χάνουν εντελώς οποιοδήποτε όφελος από την αλληλεπίδραση με άλλα μέλη της οικογένειας και το φαγητό που τρώνε. Αν εσείς τρώτε τα φασολάκια σας και το απολαμβάνετε, θα το παρατηρήσουν αυτό και μπορεί να είναι πιο δεκτικά στο να δοκιμάσουν μία μπουκιά από ένα φαγητό που είναι καινούργιο ή που δεν τους ενδιέφερε μέχρι τώρα. Τουλάχιστον τους εκθέτει σε αυτό. Εάν η τηλεόραση είναι ανοιχτή, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα παρατηρήσουν καν τι κάνετε με το φαγητό σας. Μετά βίας θα συνειδητοποιήσουν τι κάνουν με το δικό τους φαγητό, καθώς τρώνε ασυναίσθητα άλλο ένα κράκερ ή ακόμα χειρότερα: ζητάνε από εσάς να τα ταΐσετε γιατί είναι πολύ απασχολημένα με την εκπομπή που παρακολουθούν.

Ακόμα και για εσάς που έχετε μωρό, όλα τα παραπάνω σας αφορούν! Ξέρω πως στο ξεκίνημα των στερεών τροφών πολλά μωρά δυσκολεύονται να καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες τροφής (ή μήπως οι γονείς δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι αυτό είναι φυσιολογικό;). Για όλο το διάστημα που το μωρό σας μαθαίνει να τρώει, χρειάζεται όσο το δυνατόν περισσότερη θετική αλληλεπίδραση από εσάς για να μάθουν πώς να μασάνε και να διαχειρίζονται σωστά την τροφή τους. Όταν αφαιρέσουμε την οθόνη από τη ρουτίνα του γεύματος, στέλνουμε το μήνυμα ότι το φαγητό είναι σημαντικό, ότι δίνουμε στο παιδί την πλήρη προσοχή μας και απολαμβάνουμε ο ένας την παρέα του άλλου.

Πως σταματάμε τη χρήση οθόνης;

Σε πολλές περιπτώσεις το να κόψουμε την οθόνη «μαχαίρι» αποδεικνύεται πολύ αποτελεσματικό. Κάθε αλλαγή είναι δύσκολη, αλλά όσο είμαστε συνεπείς στην εφαρμογή της, το παιδί μπορεί να καταλάβει ότι δε θα γίνει κάποιο πισωγύρισμα και τελικά θα το αποδεχθεί. Φυσικά, όλο αυτό προϋποθέτει το να αλλάξετε κι εσείς τη συμπεριφορά σας γύρω από τα γεύματα. Προφανώς, κάτι τέτοιο δε θα «πιάσει» αν πιέζετε για να φάει, αν είστε πάνω από το κεφάλι του παιδιού και του κάνετε συνεχείς υπενθυμίσεις για δοκιμές ή αν παρουσιάσετε ένα γεύμα από το οποίο δεν μπορεί να φάει έστω ένα συστατικό!

Για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας (> 3 ετών), μπορείτε να τα προετοιμάσετε για αυτή την αλλαγή, εξηγώντας το νέο τρόπο που θα γίνονται πλέον τα γεύματα.

Αν το παιδί δεν είναι ακόμα σε θέση να έρθει στο γεύμα χωρίς τη χρήση οθόνης, μπορείτε να μειώσετε το χρόνο στην αρχή ή το τέλος του γεύματος, ξεκινώντας από 1-2 λεπτά και αυξάνοντας σταδιακά. Μόλις το παιδί καθίσει στο τραπέζι και ζητήσει οθόνη, θα επιβεβαιώσετε και θα μεταφέρετε χωρίς φωνές ή εκφράζοντας θυμό: «Ναι, περίμενε 2 λεπτά να φορτίσει και θα είναι έτοιμο μέχρι να σερβίρεις (με ό,τι θέλεις) το πιάτο σου». Το πόσο αργά ή γρήγορα προχωράει τη διαδικασία εξαρτάται από το παιδί: σταδιακή μείωση του χρόνου ώστε να υπάρχει αλλαγή, αλλά όχι τόσο απότομη που τελικά να αρνηθεί να καθίσει στο τραπέζι.

Άλλες ήπιες αλλαγές* μπορεί να είναι:

• η σίγαση της οθόνης ή να ακούει μόνο τον ήχο χωρίς να βλέπει
• το διάβασμα ενός βιβλίου
• ένα παιχνίδι

*Εννοείται πως και τα παραπάνω αποτελούν μέσα απόσπασης προσοχής και στόχος σας είναι να τα αφαιρέσετε και αυτά μελλοντικά.

Θυμηθείτε πως αφαιρώντας την απόσπαση προσοχής κάνετε ένα μεγάλο βήμα για να μπορέσει το παιδί σας να αναπτύξει μια σωστή σχέση με το φαγητό. Αν το έχετε καταφέρει ήδη, αλλά δεν ξέρετε πως να συνεχίσετε από δω και πέρα, μπορώ να σας βοηθήσω με τα επόμενα βήματα!

Το άρθρο <span style='font-family:Roboto slab;color:#555b6e;font-size:32px;font-weight:600;'>Χρήση οθόνης στα γεύματα</span><br><br><span style='font-family:open sans;color:#555b6e;font-size:23px;font-weight:400;'>Πως η χρήση οθόνης σαμποτάρει τη σχέση του παιδιού σου με το φαγητό;</span> εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.