Mommy and Me – Early Nutrition Center

“Το μωρό μου δεν τρώει” Πότε θα πρέπει να ανησυχήσω;

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Thu, 07 Dec 2023 10:21:33 +0000

Και ποιος γονιός δεν έχει ανησυχήσει όταν βλέπει ότι το μωρό του δεν τρώει;

Οι πρώτες σκέψεις που θα περάσουν από το μυαλό μας σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αν αρκεί το γάλα, για να αναπτυχθεί σωστά. Ή πώς θα πάρει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται.

Συνεχίστε να διαβάζετε το άρθρο, για να σας λυθεί αρχικά η απορία στην ερώτηση “γιατί δεν τρώει το μωρό μου;” και πότε θα πρέπει πραγματικά να ανησυχήσετε.

Γιατί το μωρό αρνείται να φάει

Κάθε μωρό που ξεκινάει στερεές τροφές, έχει το δικό του ρυθμό στο πως στα αντιδράσει σε αυτή τη νέα συνήθεια. Κάποια θα μπουν αρκετά δυναμικά στον κόσμο των στερεών, κάποια άλλα θα αργήσουν περισσότερο να πάρουν μπρος. Όμως, αναμένουμε ότι όλα θα φτάσουν σε ένα επίπεδο, στο οποίο θα μπορούν να σιτιστούν ικανοποιητικά με στερεές τροφές. Χωρίς αυτό να ανταποκρίνεται σε μία συγκεκριμένη ποσότητα φαγητού.

Ικανότητες

Βασική τροφή, για όλη τη βρεφική ηλικία, αποτελεί το γάλα (μητρικό ή φόρμουλα), ακόμα κι αν δεν μπορεί να καλύψει εξολοκλήρου τις ανάγκες σε όλα τα θρεπτικά συστατικά (οι οποίες να σημειώσουμε ότι δεν αλλάζουν μέσα σε μία νύχτα, μόλις το παιδί συμπληρώσει τους 6 μήνες). Ο λόγος είναι απλός: κανένα μωρό δεν μπορεί να καταναλώσει μεγάλες ποσότητες σε στερεές τροφές, αν πρώτα δεν βελτιωθούν οι ικανότητές του.

Ενώ το πιπίλισμα (θηλαστική κίνηση), που απαιτείται για να πιει το μωρό το γάλα, λειτουργεί αντανακλαστικά στο παιδί, η λήψη στερεάς τροφής και η μάσησή της αποτελεί μια εντελώς διαφορετική και απαιτητική διαδικασία. Αυτή η ικανότητα μαθαίνεται και τελειοποιείται με την επανάληψη και την εξάσκηση με όλο και πιο απαιτητικές τροφές. Επομένως, δεν είναι λογικό να περιμένουμε από ένα μωρό που μόλις ξεκίνησε φαγητό, να μπορεί να φάει μεγάλες ποσότητες τροφής.

Αντίστοιχα, δεν γίνεται να αναμένουμε από ένα παιδί που έχει μείνει πολύ καιρό στα αλεσμένα να φάει την ίδια ποσότητα σε κομμάτια, όταν τα δεύτερα απαιτούν μεγαλύτερη προσπάθεια για να καταναλωθούν. Προσοχή! Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει το παιδί μας να μένει στα αλεσμένα προκειμένου να τρώει περισσότερο. Η εισαγωγή των στερεών τροφών δεν εξυπηρετεί μόνο στη διατροφική πρόσληψη, αλλά αποσκοπεί και στη μετάβαση του παιδιού στο φαγητό της οικογένειας. Κι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί αν δεν κατευθύνουμε εμείς το παιδί προς αυτή τη διαδικασία. Ενδεικτικά, να αναφέρω ότι σύμφωνα με επίσημους φορείς υγείας, δεν προτείνεται η πολτοποίηση των τροφών μετά τους 10 μήνες.

Γνωριμία

Επιπρόσθετα, η εισαγωγή στερεών τροφών αποτελεί μια περίοδο γνωριμίας. Ας μην ξεχνάμε ότι το μωρό για 6 ολόκληρους μήνες λάμβανε ως μοναδική τροφή το γάλα. Κάθε τροφή έχει άλλη γεύση και ανάλογα με τον τρόπο προετοιμασίας (μέθοδος μαγειρέματος, βαθμός πολτοποίησης κλπ.) θα έχει και άλλη υφή. Επομένως, έρχονται να προστεθούν άλλοι δύο παράγοντες που θα επιδράσουν στην αποδοχή της κάθε νέας τροφής. Και σίγουρα δεν είναι όλες οι τροφές το ίδιο ευχάριστες. Πως περιμένουμε λοιπόν, να του αρέσουν όλες οι τροφές από την πρώτη μπουκιά; Όλη αυτή η γνωριμία με τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά των τροφών απαιτεί χρόνο. Και αυτό σίγουρα αντικατοπτρίζεται και στην ποσότητα που θα φάει!

Περιβάλλον

Υπάρχουν και οι εξωτερικοί παράγοντες, που θα επηρεάσουν την πορεία του παιδιού με τις στερεές τροφές. Το περιβάλλον και τα ερεθίσματα που λαμβάνει.

Ένα περιβάλλον που αποσυνδέει τα παιδιά από τη διαδικασία του γεύματος, όπως η παθητική σίτιση που παρατηρείται με τη χρήση οθόνης και παιχνιδιών, ναι μεν θα αποτελέσει λύση για να φάει το παιδί κάποιες φορές, αλλά η εμπειρία μας λέει ότι αυτό δεν είναι αποτελεσματικό μακροπρόθεσμα. Το παιδί μαθαίνει να εξαρτάται πάντα από μία εξωτερική κινητοποίηση (δωροδοκία) προκειμένου να φάει. Οπότε μόλις αφαιρεθεί, σταματάει και να τρώει.

Επίσης, τα παιδιά δεν κατανοούν την αναγκαιότητα της τροφής. Όσο κι αν εσείς γνωρίζετε ότι είναι απαραίτητο να φάει για να μεγαλώσει, το ίδιο το παιδί αδυνατεί να κάνει αυτή τη σύνδεση. Ο μόνος συνδετικός κρίκος λοιπόν είστε εσείς οι γονείς. Το παιδί πρέπει να έχει ερεθίσματα ενηλίκων που τρώνε για να θελήσει να μιμηθεί τη διαδικασία. Για να λειτουργήσει βέβαια όλο αυτό σωστά, απαιτείται μια ήπια προσέγγιση. Δηλαδή το παιδί να περνάει καλά την ώρα του γεύματος και να μην φτάνει σε κατάσταση εκνευρισμού λόγω της δικής μας υπερβολικής συμπεριφοράς (θυμός, αγανάκτηση, στεναχώρια, επιμονή για κατανάλωση φαγητού).

Συμπερασματικά, το μωρό δεν θα φάει στερεές επειδή πεινάει. Γνωρίζει πολύ καλά ότι μπορεί να χορτάσει με γάλα άλλωστε. Θα φάει:

γιατί του φαίνεται ενδιαφέρον αυτό που βλέπει μπροστά του,
επειδή το κάνουν οι υπόλοιποι και
επειδή το γεύμα είναι μια ευχάριστη διαδικασία.

Άλλοι παράγοντες

Τέλος, σε όλα τα παραπάνω, έρχονται να προστεθούν και άλλοι παράγοντες που παρατηρούμε συχνά στις μικρές ηλικίες και σχετίζονται με μειωμένη όρεξη και κακή διάθεση την ώρα του γεύματος.

Η έκφυση νέων δοντιών είναι αρκετά δυσάρεστη για αρκετά μωρά και παρατηρούμε ότι είτε θα αρνηθούν τελείως το φαγητό, είτε θα προτιμήσουν διαφορετικές τροφές απ’ ότι συνήθως (π.χ. πιο μαλακές ή πιο σκληρές, πιο κρύες).

Κάθε λοίμωξη, ειδικά αν συνοδεύεται από πυρετό, ερεθισμένο λαιμό, μπούκωμα ή ακόμα και άφθες στην περιοχή του στόματος, σίγουρα θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στη λήψη στερεών.

Η δυσκοιλιότητα, λόγω πίεσης στο στομάχι, δρα επίσης αρνητικά στην όρεξη του μωρού.

Όλες αυτές οι καταστάσεις επιδρούν προσωρινά στη σίτιση, η οποία συνήθως αποκαθίσταται μόλις διορθωθεί το εκάστοτε πρόβλημα.

Τι μπορείτε να κάνετε όταν το μωρό δεν τρώει

Να παρατηρήσετε αν οι τροφές που δίνετε είναι κατάλληλες για τις αναπτυξιακές του ικανότητες.
Να παρατηρήσετε το περιβάλλον: μήπως υπάρχουν πολλά ερεθίσματα που του αποσπάνε την προσοχή;
Να σταματήσετε να πιέζετε και να δώσετε περισσότερες ευκαιρίες για αυτόνομη σίτιση (τις περισσότερες φορές φταίει ο τρόπος και όχι τόσο αυτό που δίνετε).
Να τρώτε μαζί του!

Οκ, τα δοκίμασα όλα αυτά και πάλι δεν τρώει…

Και τώρα η στιγμή της αλήθειας. Ενδεχομένως, το μωρό δεν θα φτάσει πότε στο σημείο του να τρώει την ποσότητα που θα θέλατε εσείς. Έτσι είναι πολύ βασικό να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες (και η κατανάλωση 150 γραμμαρίων φαγητού σίγουρα δεν είναι μία από αυτές). Είναι φυσιολογικό σε κάποια γεύματα να μη φάει καθόλου, σε κάποια άλλα 1-2 κουταλάκια, και σε άλλα περισσότερο.

Πότε θα πρέπει πραγματικά να ανησυχήσουμε και να επέμβουμε

Υπάρχουν και οι περιπτώσεις όμως, που κάποια μωρά πραγματικά δυσκολεύονται με την κατανάλωση στερεών τροφών και σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητη η παρέμβασή μας όσο νωρίτερα γίνεται.

Όταν υπάρχουν μεγάλες πτώσεις στις καμπύλες ανάπτυξης (διαβάστε περισσότερα σε αυτό το άρθρο).
Όταν δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το φαγητό και κυρίως να το ακουμπήσει και να το επεξεργαστεί.
Όταν εμφανίζει έντονες αντιδράσεις στη θέα του φαγητού (αναγουλιασμα, εμετός, ξεσπάσματα).
Όταν δυσκολεύεται να κάνει τη μετάβαση σε κομμάτια τροφών, με το πέρασμα των μηνών.
Όταν παρουσιάζει αισθητηριακές δυσκολίες.

Ουσιαστικά, ακόμα κι αν το μωρό μας δεν τρώει ακόμα, το μόνο που χρειάζεται είναι να του δώσουμε χρόνο για να μάθει τη διαδικασία και να φροντίσουμε να έχουμε μια σωστή στάση την ώρα του γεύματος. Καθώς στην πραγματικότητα, είναι λίγες οι περιπτώσεις που θα υπάρχει πραγματικά πρόβλημα.

Αν θέλετε να κάνετε κι εσείς τα σωστά βήματα από την πρώτη μπουκιά, κλείστε την ατομική υπηρεσία εισαγωγής στερεών τροφών “First Bites” πατώντας εδώ.

Το άρθρο “Το μωρό μου δεν τρώει”

Πότε θα πρέπει να ανησυχήσω; εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Μήπως το BLW δεν είναι για το μωρό μου;Μάθε για ποιους λόγους θα πρέπει να αποφύγεις τη συγκεκριμένη μέθοδο.

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Fri, 01 Sep 2023 14:33:55 +0000

Με το BLW να παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις ως μέθοδος εισαγωγής στερεών τροφών, είναι λογικό να θέλουν να την ακολουθήσουν όλο και περισσότεροι γονείς.

Αρκετοί όμως συνεχίζουν και είναι επιφυλακτικοί.

Ο λόγος είναι απλός: Μήπως είναι τελικά επικίνδυνο για το δικό μου παιδί; Μήπως δεν κάνει για εμάς;

Διάβασε το άρθρο για να μάθεις κι εσύ αν αυτή η μέθοδος ταιριάζει στη φιλοσοφία σου κι αν υπάρχουν πραγματικά αντενδείξεις για να την ακολουθήσεις.

Τι είναι το BLW (Baby-led Weaning)

Το Baby-led weaning είναι μια “σχετικά” νέα μέθοδος σίτισης για μωρά. Όπως λέει και το όνομα της, αφορά τη σίτιση καθοδηγούμενη από το παιδί. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι το παιδί παίρνει την πρωτοβουλία της σίτισης. Δηλαδή δεν στηρίζεται στον γονέα ή φροντιστή προκειμένου να φάει, αλλά τρώει μόνο του εξ’ αρχής, κυρίως με κομμάτια στερεών τροφών.

Τη μέθοδο αυτή εισήγαγε η Gill Rapley το 2001. Έκτοτε, έχουν ακολουθήσει κάποιες έρευνες σχετικά με την ασφάλεια της μεθόδου και τη διατροφική της επάρκεια και τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά ως προς αυτά.

Ενώ δεν συστήνεται ως προτεινόμενη μέθοδος εισαγωγής στερεών τροφών από όλους τους φορείς υγείας, σε κάποιες χώρες φαίνεται να την υποστηρίζουν πιο ενεργά (π.χ. ΗΒ, Νέα Ζηλανδία, Καναδάς) ως εναλλακτική της παραδοσιακής μεθόδου με τα αλεσμένα.

Ποια οφέλη υποστηρίζει ότι προσφέρει το BLW

Ο τίτλος της συγκεκριμένης παραγράφου μπορεί να φαίνεται λίγο παραπλανητικός. Η αλήθεια είναι όμως το BLW δεν έχει μελετηθεί εκτενώς για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα και πρακτικά δεν φαίνεται να υπερτερεί έναντι του παραδοσιακού τρόπου σίτισης, με την προϋπόθεση ότι ο δευτερος εφαρμόζεται σωστά. Ωστόσο, αρκετές φορές οι γονείς, είτε από άγνοια είτε ακόμα και από φόβο, υιοθετούν λανθασμένες πρακτικές κατά τη σίτιση με αλεσμένα. Και σε αυτές τις περιπτώσεις ίσως θα λέγαμε ότι πράγματι το BLW υπερτερεί.

Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά τα οφέλη της μεθόδου:

Αυτονομία στα γεύματα από την πρώτη μέρα
Ένα γεύμα για όλη την οικογένεια
Προστασία από την εμφάνιση παχυσαρκίας
Καλύτερη αποδοχή των τροφών (μείωση της επιλεκτικότητας)
Γνωριμία με τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των τροφών (υφές, γεύσεις)

Αναφέρω ξανά ότι τα παραπάνω οφέλη φαίνεται να μην αποτελούν αποκλειστικότητα του BLW όταν οι γονείς ακολουθούν σωστές πρακτικές σίτισης με τον παραδοσιακό τρόπο. Και τι εννοώ; Αν οι γονείς φροντίσουν να…:

πραγματοποιήσουν έγκαιρα τη μετάβαση σε κομμάτια και δώσουν ποικιλίες υφών (π.χ. πατημένα και χοντροαλεσμένα),
ακολουθήσουν το διαδραστικό τρόπο σίτισης (ακολουθούν δηλαδή τα σημάδια κορεσμού του μωρού και δεν πιέζουν),
δώσουν ενεργό ρόλο στο παιδί κατά τη σίτιση (π.χ. να αρπάζει το κουτάλι και να έρχεται σε απτική επαφή με τους πουρέδες και τις τροφές), και
προσφέρουν συνεχώς απ’ όλες τις τροφές και μεμονωμένα (π.χ. αυγό και λαχανικά όχι με πιο δελεαστικούς γευστικούς συνδυασμούς ή κρυμμένα),

…τότε οι δύο μέθοδοι μπορούν να προσφέρουν παρόμοια οφέλη!

Κι ερχόμαστε στο κεντρικό ζήτημα του άρθρου.

Πότε αντενδείκνυται το BLW;

Οι πιο συχνοί λόγοι για τους οποίους οι γονείς μπορεί να αποφεύγουν το BLW, είναι ο φόβος για πνιγμονή, η αναιμία και η χαμηλή πρόσληψη βάρους. Ωστόσο, τα παραπάνω δεν αποτελούν βάσιμους λόγους για τους οποίους πραγματικά θα πρέπει να αποκλείσουμε το BLW.

Ο κίνδυνος πνιγμονής δεν είναι μεγαλύτερος όταν προσαρμόζουμε κατάλληλα τις τροφές.
Τα παιδιά θα λάβουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά όταν προσέξουμε την ισορροπία των γευμάτων που προσφέρουμε και επιμείνουμε σε τροφές που περιέχουν σίδηρο.
Το βάρος δεν αναμένουμε να αυξηθεί από τις στερεές τροφές, εφόσον το γάλα είναι ακόμα βασική τροφή του μωρού.

Στην πραγματικότητα είναι άλλοι οι λόγοι για τους οποίους δε θα πρέπει να ακολουθήσετε το BLW.

Πρώτος και κυριότερος λόγος είναι να μην έχει αναπτύξει το μωρό τα απαραίτητα αναπτυξιακά κριτήρια για να λάβει κομμάτια στερεών τροφών. Ενώ αρκετά παιδιά είναι έτοιμα στους 6 μήνες με καλή σταθερότητα του κορμού και του κεφαλιού, συντονισμός χεριού-ματιού (να φέρνει δηλαδή αντικείμενα στο στόμα), δεν θα συμβεί σε όλα τα μωρά. Εδώ θα ακούσετε πολύ συχνά στα γνωστά γκρουπ “Δώσε του λίγο χρόνο μέχρι να είναι έτοιμο“. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει άπλετο χρόνος για αυτό! Τόσο ο ΠΟΥ όσο και η ESPGHAN αναφέρουν ότι η έναρξη στερεών τροφών δε θα πρέπει να καθυστερεί μετά τους 6,5 μήνες.

Δεύτερος λόγος, αλλά όχι τόσο συχνός, είναι αισθητηριακές δυσκολίες που μπορεί να εμφανίζει το παιδί. Μερικά παιδιά δυσκολεύονται πολύ να πιάνουν συγκεκριμένες υφές και να τις πλησιάσουν στο στόμα. Χαρακτηριστικό για να το καταλάβετε αυτό, είναι το παιδί να μην επιθυμεί να ακουμπήσει οτιδήποτε αφήνετε πάνω στο δίσκο και να το αγνοεί επιδεικτικά, να σηκώνει τα χέρια ψηλά ώστε να μην ακουμπήσει τίποτα, ενώ θα επικρατεί και μια γενικότερη δυσφορία κατα το γεύμα. Δε θα πρέπει να το συγχέετε με την περίοδο αναγνώρισης με τις τροφές, κατά την οποία το παιδί πιάνει απλά τις τροφές, τις ζουλάει και τις ρίχνει στο πάτωμα. Όσο βλέπετε ότι το μικρό σας ασχολείται συστηματικά με τις τροφές και κάποιες φορές τις φέρνει στο στόμα, βρίσκεστε σε πολύ καλό δρόμο.

Τρίτος λόγος είναι ο μεγάλος φόβος για πνιγμονή. Αν δεν ανήκετε στην κατηγορία των αρκετά ψύχραιμων γονέων, καλύτερα να αποφύγετε τη συγκεκριμένη μέθοδο. Η εμπιστοσύνη προς το παιδί αποτελεί βασικό στοιχείο του BLW. Έτσι, αν δεν είστε ψυχολογικά προετοιμασμένοι, το μόνο που θα καταφέρετε είναι το να παρεμβαίνετε συνεχώς κάθε φορά που το παιδί “πάει να πνιγεί” και τελικά να παρεμποδίζετε την όλη διαδικασία. Ενημερωθείτε σωστά για το gagging και τη διαφορά που έχει από τη πνιγμονή, καθώς και για το πως να προσφέρετε κομμάτια τροφών με ασφάλεια. Αν ακόμα και μετά από αυτή την εκπαίδευση δεν νιώθετε άνετα, μπορείτε να ξεκινήσετε με αλεσμένα και μόλις είστε πιο σίγουροι για τις ικανότητες του μωρού σας, να προσφέρετε και κομμάτια τροφών. Προσοχή! Αυτό θα πρέπει και πάλι να το επιχειρήσετε πριν το παιδί συμπληρώσει τους 10 μήνες.

Επιπρόσθετα με όλα τα παραπάνω υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που δυσκολεύουν τη σίτιση με κομμάτια, όπως καταστάσεις που επηρεάζουν την ανατομία και τη λειτουργικότητα του στόματος (π.χ σχιστία χείλους και υπερώας ή αλλιώς λαγόχειλο και λυκόστομα, αγκυλογλωσσία, στοματική υποτονία), νευρολογικές και αναπτυξιακές διαταραχές (π.χ. δυσφαγία).

Εν κατακλείδι, ακόμα κι αν θέλετε να ξεκινήσετε με BLW, αλλά δεν μπορείτε για έναν από τους παραπάνω λόγους, έχετε πάντα τη δυνατότητα να εφαρμόσετε τις σωστές πρακτικές σίτισης και να ολοκληρώσετε έγκαιρα την μετάβαση σε κομμάτια.

Αν έχετε αμφιβολίες για το ποια μέθοδο πρέπει να ακολουθήσετε, η υπηρεσία “First bites” μπορεί να σας υποστηρίξει καθ’ όλη τη διάρκεια εισαγωγής των στερεών τροφών με το μωρό σας.

Το άρθρο Μήπως το BLW δεν είναι για το μωρό μου;

Μάθε για ποιους λόγους θα πρέπει να αποφύγεις τη συγκεκριμένη μέθοδο. εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Άρνηση φαγητού στις διακοπέςΠως διαχειριζόμαστε την επιλεκτική σίτιση και την άρνηση φαγητού στις διακοπές;

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Fri, 29 Jul 2022 10:48:12 +0000

Καλοκαίρι και εξορμήσεις (κοντινές ή μακρινές) πάνε μαζί. Αν είστε γονείς με νήπια, φαντάζομαι πως ήδη έχετε έρθει αντιμέτωποι με την άρνηση φαγητού στις διακοπές. Αυτό μπορεί να αφορά συνολικά την ποσότητα φαγητού που καταναλώνει το παιδί ή να παρουσιάζει μία επιλεκτικότητα στα γεύματά του.

Συνεχίστε να διαβάζετε παρακάτω για δείτε πως μπορείτε να μειώσετε την άρνηση φαγητού στις διακοπές.

Γιατί το παιδί μου αρνείται να φάει;

Ακόμα και τα πιο καλόφαγα παιδιά, παρουσιάζουν μια επιλεκτικότητα και μία άρνηση φαγητού κατά τη διάρκεια των διακοπών. Είναι σημαντικό να αναλύσουμε τους λόγους για τους οποίους παρουσιάζεται αυτή η συμπεριφορά. Με αυτόν τον τρόπο θα κατανοήσουμε καλύτερα το παιδί και θα μπορέσουμε να το βοηθήσουμε πιο αποτελεσματικά.

Υπερβολική απόσπαση προσοχής από το περιβάλλον. Αποτελεί τη συνηθέστερη αιτία που ένα παιδί δεν τρώει στις διακοπές. Νέο περιβάλλον, συνήθως αρκετό παιχνίδι και πολύς χρόνος διαθέσιμος με αγαπημένα πρόσωπα (εσάς δηλαδή!). Το παιδί είναι πολύ απασχολημένο για να εξερευνήσει όλα αυτά τα καινούργια πράγματα γύρω του. Επομένως, θέλει να τελειώνει γρήγορα το γεύμα του και να συνεχίσει τις δραστηριότητές του. Αυτό σημαίνει πως δε θα μπορέσει να καθίσει για πολύ ώρα στο τραπέζι, και θα διαλέξει κάτι που μπορεί να φάει εύκολα για να καλύψει την πείνα του.
Αλλαγή ρουτίνας. Επίσης σημαντικό στοιχείο που επιδρά στη σίτιση. Διαφορετικά ωράρια, διαφορετικά ερεθίσματα που δεν είναι συνδυασμένα με το φαγητό, όπως το γνώριζε μέχρι τώρα (π.χ. διαφορετικός χώρος, άλλο τραπέζι φαγητού, άλλο καρεκλάκι, φαγητό σε ταβέρνα κλπ.). Όλα αυτά αρκούν για να απορρυθμίσουν το παιδί από τη διαδικασία του γεύματος. Μην ξεχνάτε πως η αλλαγή στην ρουτίνα επηρεάζει περισσότερο τα παιδιά, από εμάς τους ενήλικες.
Νέα πρόσωπα που εμπλέκονται στο κομμάτι της σίτισης. Παππούς, γιαγιά, ξαδέρφια. Νομίζω δε χρειάζεται να επικεντρωθώ παραπάνω εδώ, όλοι καταλαβαίνετε τι εννοώ.

Διαφορετικό φαγητό από αυτό που έχει συνηθίσει. Μπορεί να φτιάχνει κάποιος άλλος το φαγητό (π.χ. γιαγιά) ή να μην έχετε πρόσβαση σε κουζίνα και να τρώτε έξω. Σε κάθε περίπτωση, η γεύση και η μορφή του φαγητού θα είναι διαφορετική από το συνηθισμένο. Σε σημείο που κάποια παιδιά να δυσκολεύονται να το καταναλώσουν.

Πως να το αντιμετωπίσω;

Ανάλογα με την αιτία που “κρύβεται” πίσω από την άρνηση φαγητού στις διακοπές, υπάρχουν και οι αντίστοιχες λύσεις, που μπορεί να βοηθήσουν:

Προσπαθήστε να διατηρήσετε μια παρόμοια ρουτίνα στα ωράρια του παιδιού. Αυτό αφορά τόσο τα γεύματα όσο και τον ύπνο. Καταλαβαίνω ότι οι διακοπές είναι ευκαιρία για χαλάρωση και δε θα θέλετε να είστε τόσο συνεπείς στην τήρηση ενός προγράμματος. Όμως, αρκετοί γονείς προτιμούν να ρυθμίσουν το πρόγραμμα των διακοπών τους στη ρουτίνα του παιδιού, για να κερδίσουν λίγο ηρεμία.
Μην ασχολείστε υπερβολικά με το τι δεν τρώει. Αυτό είναι κάτι που θα ανατροφοδοτεί συνεχώς άγχος και ενδεχομένως να σας ωθήσει να χρησιμοποιήσετε τακτικές πίεσης προκειμένου να φάει. Ή ακόμα, μπορεί να επιχειρείτε ξανά και ξανά γεύμα με κάποια διαφορετική τροφή, κάτι που συνήθως δεν έχει αποτέλεσμα φυσικά.

Αν οι διακοπές σας γίνονται σε συγγενικό ή φιλικό σπίτι, εξηγήστε αναλυτικά πως θέλετε να κινηθούν στο κομμάτι τις διατροφής του παιδιού. Επικεντρωθείτε κυρίως στο να μην τσιμπολογάει το παιδί όλη την ημέρα και αν υπάρχει δυνατότητα να μην επεμβαίνουν στο πως λειτουργείτε στα γεύματα. Μπορείτε να γευματίζετε με το παιδί σε άλλο χρόνο, σε σχέση με τους υπόλοιπους, για να υπάρχει περισσότερη ησυχία και μικρότερη παρέμβαση. Διαβάστε περισσότερα και σε αυτό το άρθρο.
Λάθη στη διαχείριση των γλυκών. Συνήθως υπάρχουν περισσότερα ερεθίσματα γλυκών στις διακοπές (π.χ. ο λουκουματζής που περνάει στην παραλία, παππούδες που δίνουν γλυκά ή άλλα παιδιά που τρώνε λιχουδιές). Δεν είναι λάθος να επιτρέψετε στο παιδί να φάει, αλλά μην έχετε την απαίτηση να παρατήσει στη μέση το παγωτό του. Αυτό, σε συνδυασμό με τη γενικότερη επιλεκτικότητα στις υπόλοιπες τροφές, θα πυροδοτήσει τρομερό άγχος για εσάς. Κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα να μαλώνετε συνεχώς για τα γλυκά. Η συμβουλή μου είναι να μην το κάνετε μεγάλο θέμα (ακόμα κι αν φάει λίγο παραπάνω), και συνεχίστε κανονικά με τα υπόλοιπα γεύματα.
Μπορείτε να έχετε προετοιμάσει για να πάρετε μαζί σας κάποιες επιλογές που γνωρίζετε πως τρώει το παιδί, και δε θα έχετε τη δυνατότητα να φτιάξετε εκεί, όπως μάφιν, μπάρες, μπιφτέκια, που αποθηκεύονται εύκολα στην κατάψυξη ή στο ψυγείο. Αυτό θα βοηθήσει παιδιά που θέλουν τροφές με συγκεκριμένο τρόπο και θα αρνηθούν να φάνε κάτι που δεν τους είναι οικείο. Σε καμία περίπτωση δεν θα στηριχτείτε αποκλειστικά σε αυτές τις τροφές μέσα στην ημέρα. Απλά, αν υπάρχει έστω και ένα “εύκολο” γεύμα που γνωρίζετε ότι συνήθως τρώει το παιδί σας, θα βοηθήσει τόσο το ίδιο (τα γνωστά tantrum πείνας) όσο και εσάς να ηρεμίσετε.
Για νήπια και μεγαλύτερα παιδιά, ενημερώστε τα από πριν για τις αλλαγές, τόσο στο περιβάλλον, στο ημερήσιο πρόγραμμα που θα ακολουθήσετε, αλλά και σε σχέση με τη διαθεσιμότητα των τροφών. Για παράδειγμα, «Δε θα μπορούμε να προετοιμάσουμε το τάδε πρωινό γιατί δε θα έχουμε κουζίνα. Μπορούμε όμως να κάνουμε ___ και ___».

Βέβαια, υπάρχει και η περίπτωση το παιδί σας να δοκιμάσει καινούργιες τροφές στις διακοπές! Αυτό το συναντάμε ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που οι γονείς είναι πιο χαλαροί και δεν περιμένουν από το παιδί να κάνει κάτι τέτοιο. Σε περίπτωση πάντως που επισκέπτεστε ένα καινούργιο μέρος, είναι καλή ευκαιρία να δοκιμάσετε – οικογενειακώς – την τοπική κουζίνα και να έρθετε σε επαφή με διαφορετικές τροφές.

Γυρίσαμε σπίτι μας και ακόμα δεν τρώει!

Κάθε αλλαγή στη ρουτίνα θα φέρει μια αναστάτωση στο κομμάτι του φαγητού που μπορεί να κρατήσει για κάποιο χρονικό διάστημα. Όσο εφαρμόζετε σωστές πρακτικές σίτισης και μείνετε συνεπείς σε αυτό, χωρίς να πιέσετε, το παιδί θα επιστρέψει στις προηγούμενες διατροφικές του συνήθειες. Ωστόσο, σε παιδιά με σοβαρή επιλεκτική διατροφή μπορεί να παρουσιαστεί μεγαλύτερη δυσκολία να επανεντάξουν τις τροφές που έκοψαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Η άρνηση φαγητού στις διακοπές είναι μία αναμενόμενη συμπεριφορά, που θα παρουσιάσουν τα περισσότερα παιδιά. Η συμβουλή μου; Επικεντρωθείτε σε αυτό που έχει πραγματική σημασία: να περάσετε ευχάριστες οικογενειακές στιγμές και να μαζέψετε εμπειρίες!

Το άρθρο Άρνηση φαγητού στις διακοπές

Πως διαχειριζόμαστε την επιλεκτική σίτιση και την άρνηση φαγητού στις διακοπές; εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Χρήση οθόνης στα γεύματαΠως η χρήση οθόνης σαμποτάρει τη σχέση του παιδιού σου με το φαγητό;

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Fri, 24 Jun 2022 12:37:37 +0000

Σε μία πρόσφατη δημοσκόπηση που έκανα στο Instagram, το 13% ανέφερε πως χρησιμοποιεί πάντα απόσπαση προσοχής κατά τη διάρκεια των γευμάτων, ενώ το 54% κάνει περιστασιακή χρήση.

Πολλοί γονείς λοιπόν χρησιμοποιούν οθόνη κατά τη διάρκεια του γεύματος. Ο λόγος; Φυσικά το να καθίσει το παιδί στο τραπέζι και να φάει χωρίς να γκρινιάζει ή να φάει περισσότερο. Μια συνήθεια που μπορεί να ξεκινήσει από την εισαγωγή των στερεών τροφών και να συνεχίσει και όσο μεγαλώνει το παιδί.

Διάβασε παρακάτω γιατί θα πρέπει να αποφύγεις την απόσπαση προσοχής στα γεύματα και τι μπορείς να κάνεις για να αλλάξεις αυτή τη συνήθεια.

Απόσπαση προσοχής: με ποιους τρόπους μπορεί να γίνει;

Πέρα από τους προφανείς τρόπους, που είναι η χρήση οθόνης (μέσω τηλεόρασης, tablet ή κινητού), η απόσπαση προσοχής μπορεί να επέλθει και από άλλα μέσα. Κάποια από αυτά γίνονται ασυναίσθητα από τους γονείς ή άλλους φροντιστές ή ακόμα μπορεί να μην αντιλαμβάνονται πως αποσπούν την προσοχή του παιδιού από το φαγητό:

Βιντεοκλήσεις
Διάβασμα βιβλίου
Παιχνίδια
Όταν υπάρχουν μεγαλύτερα παιδιά που παίζουν, κατοικίδια ή άλλα άτομα στον ίδιο χώρο που κάνουν μία άλλη εργασία
Στην παιδική χαρά/βόλτα
Στο αυτοκίνητο
Στο μπαλκόνι
οποιοδήποτε άλλο μέσο τραβήξει την προσοχή του παιδιού μακριά από το φαγητό

Η περιστασιακή χρήση οθόνης (ή άλλου μέσου) δε θα επηρεάσει τον τρόπο που τρέφεται το παιδί ή τη συμπεριφορά του στα γεύματα. Όταν όμως το παιδί συνηθίσει ότι τα γεύματα γίνονται μόνο με αυτόν τον τρόπο, τότε και το ίδιο θα το απαιτεί, προκειμένου να καθίσει στο τραπέζι και να ξεκινήσει το φαγητό. Απ’ όλα τα παραπάνω, η χρήση οθόνης είναι η πιο αποτελεσματική για να αποσπάσει την προσοχή του παιδιού σας, αλλά και η πιο δύσκολη συνήθεια για να «κοπεί».

Εννοείται πως υπάρχουν και οι δύσκολες περιπτώσεις. Η χρήση οθόνης αποτελεί μια απελπισμένη λύση για παιδιά που αρνούνται το ένα φαγητό μετά το άλλο, που έχουν tantrums κάθε φορά που πλησιάζει το γεύμα ή όταν αναρωτιέστε πως μπορούν να επιβιώσουν τρώγοντας τόσο λίγο. Όμως, όλα αυτά μπορεί να είναι σημάδι πως κάτι άλλο συμβαίνει, όπως «φτωχές» στοματικές – κινητικές δεξιότητες, δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία, παλινδρόμηση, στρες και πολλά άλλα.

Πως η χρήση οθόνης επηρεάζει αρνητικά τη σχέση μας με το φαγητό

Όταν τρώμε μπροστά σε οθόνη, το μυαλό μας δίνει περισσότερη προσοχή σε ό,τι παρακολουθούμε παρά στην διαδικασία του φαγητού, η οποία μπαίνει σε κατάσταση «αυτόματου πιλότου» και καταλήγουμε να τρώμε παθητικά. Ακόμα κι αν εσείς οι ίδιοι δεν έχετε αυτή τη συμπεριφορά, είμαι σίγουρη πως κάποια στιγμή στο παρελθόν έχετε παρακολουθήσει ταινία στο σινεμά υπό τη συνοδεία ποπ-κορν, όπου μετά από λίγο θα παρατηρήσατε πως το κουτί άδειασε χωρίς να το καταλάβετε! Όταν το μυαλό μας βρίσκεται «αλλού», δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ούτε τι τρώμε αλλά ούτε και τι γίνεται στο περιβάλλον γύρω μας. Το ίδιο λοιπόν ισχύει και για τα παιδιά!

Και μπορεί να πείτε:

«Και τι πειράζει, όσο βλέπω το παιδί μου να τρώει είμαι ευχαριστημένος/η»

Το πρόβλημα είναι πως όταν τα παιδιά τρώνε παθητικά:

δεν συνειδητοποιούν τι τροφή καταναλώνουν (γεύση, υφή, μυρωδιά) σε μια ηλικία που ακόμη μαθαίνουν τις τροφές
δεν βλέπουν τι τρώτε εσείς για να αποτελέσετε ένα διατροφικό πρότυπο
μπορεί να καταναλώσουν μεγαλύτερη (ή κάποιες φορές και μικρότερη) ποσότητα τροφής απ’ όση χρειάζονται.

Θεωρητικά, αν το παιδί σας δυσκολεύεται να πάρει βάρος, η χρήση οθόνης μπορεί να βοηθήσει σε αυτό (διαβάστε όμως πρώτα αν όντως χρειάζεται να πάρει επιπλέον βάρος σε αυτό το άρθρο). Αξίζει να αναφέρω ωστόσο, πως για αρκετά παιδιά αποτελεί προσωρινή λύση (ναι δε θα πιάνει για πάντα!). Έτσι, σκοπός μας είναι το παιδί να φάει περισσότερο επειδή το θέλει, όχι επειδή παρασύρθηκε από το αγαπημένο του καρτούν. Δηλαδή όλο αυτό να γίνει συνειδητά.

Επιπρόσθετα, με τη χρήση οθόνης τα παιδιά χάνουν εντελώς οποιοδήποτε όφελος από την αλληλεπίδραση με άλλα μέλη της οικογένειας και το φαγητό που τρώνε. Αν εσείς τρώτε τα φασολάκια σας και το απολαμβάνετε, θα το παρατηρήσουν αυτό και μπορεί να είναι πιο δεκτικά στο να δοκιμάσουν μία μπουκιά από ένα φαγητό που είναι καινούργιο ή που δεν τους ενδιέφερε μέχρι τώρα. Τουλάχιστον τους εκθέτει σε αυτό. Εάν η τηλεόραση είναι ανοιχτή, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα παρατηρήσουν καν τι κάνετε με το φαγητό σας. Μετά βίας θα συνειδητοποιήσουν τι κάνουν με το δικό τους φαγητό, καθώς τρώνε ασυναίσθητα άλλο ένα κράκερ ή ακόμα χειρότερα: ζητάνε από εσάς να τα ταΐσετε γιατί είναι πολύ απασχολημένα με την εκπομπή που παρακολουθούν.

Ακόμα και για εσάς που έχετε μωρό, όλα τα παραπάνω σας αφορούν! Ξέρω πως στο ξεκίνημα των στερεών τροφών πολλά μωρά δυσκολεύονται να καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες τροφής (ή μήπως οι γονείς δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι αυτό είναι φυσιολογικό;). Για όλο το διάστημα που το μωρό σας μαθαίνει να τρώει, χρειάζεται όσο το δυνατόν περισσότερη θετική αλληλεπίδραση από εσάς για να μάθουν πώς να μασάνε και να διαχειρίζονται σωστά την τροφή τους. Όταν αφαιρέσουμε την οθόνη από τη ρουτίνα του γεύματος, στέλνουμε το μήνυμα ότι το φαγητό είναι σημαντικό, ότι δίνουμε στο παιδί την πλήρη προσοχή μας και απολαμβάνουμε ο ένας την παρέα του άλλου.

Πως σταματάμε τη χρήση οθόνης;

Σε πολλές περιπτώσεις το να κόψουμε την οθόνη «μαχαίρι» αποδεικνύεται πολύ αποτελεσματικό. Κάθε αλλαγή είναι δύσκολη, αλλά όσο είμαστε συνεπείς στην εφαρμογή της, το παιδί μπορεί να καταλάβει ότι δε θα γίνει κάποιο πισωγύρισμα και τελικά θα το αποδεχθεί. Φυσικά, όλο αυτό προϋποθέτει το να αλλάξετε κι εσείς τη συμπεριφορά σας γύρω από τα γεύματα. Προφανώς, κάτι τέτοιο δε θα «πιάσει» αν πιέζετε για να φάει, αν είστε πάνω από το κεφάλι του παιδιού και του κάνετε συνεχείς υπενθυμίσεις για δοκιμές ή αν παρουσιάσετε ένα γεύμα από το οποίο δεν μπορεί να φάει έστω ένα συστατικό!

Για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας (> 3 ετών), μπορείτε να τα προετοιμάσετε για αυτή την αλλαγή, εξηγώντας το νέο τρόπο που θα γίνονται πλέον τα γεύματα.

Αν το παιδί δεν είναι ακόμα σε θέση να έρθει στο γεύμα χωρίς τη χρήση οθόνης, μπορείτε να μειώσετε το χρόνο στην αρχή ή το τέλος του γεύματος, ξεκινώντας από 1-2 λεπτά και αυξάνοντας σταδιακά. Μόλις το παιδί καθίσει στο τραπέζι και ζητήσει οθόνη, θα επιβεβαιώσετε και θα μεταφέρετε χωρίς φωνές ή εκφράζοντας θυμό: «Ναι, περίμενε 2 λεπτά να φορτίσει και θα είναι έτοιμο μέχρι να σερβίρεις (με ό,τι θέλεις) το πιάτο σου». Το πόσο αργά ή γρήγορα προχωράει τη διαδικασία εξαρτάται από το παιδί: σταδιακή μείωση του χρόνου ώστε να υπάρχει αλλαγή, αλλά όχι τόσο απότομη που τελικά να αρνηθεί να καθίσει στο τραπέζι.

Άλλες ήπιες αλλαγές* μπορεί να είναι:

η σίγαση της οθόνης ή να ακούει μόνο τον ήχο χωρίς να βλέπει
το διάβασμα ενός βιβλίου
ένα παιχνίδι

*Εννοείται πως και τα παραπάνω αποτελούν μέσα απόσπασης προσοχής και στόχος σας είναι να τα αφαιρέσετε και αυτά μελλοντικά.

Θυμηθείτε πως αφαιρώντας την απόσπαση προσοχής κάνετε ένα μεγάλο βήμα για να μπορέσει το παιδί σας να αναπτύξει μια σωστή σχέση με το φαγητό. Αν το έχετε καταφέρει ήδη, αλλά δεν ξέρετε πως να συνεχίσετε από δω και πέρα, μπορώ να σας βοηθήσω με τα επόμενα βήματα!

Το άρθρο Χρήση οθόνης στα γεύματα

Πως η χρήση οθόνης σαμποτάρει τη σχέση του παιδιού σου με το φαγητό; εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Βάζο με μίγμα για μπισκότα μπανάνας DIYΈνα αναμνηστικό δώρο για παιδικά γενέθλια

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Tue, 08 Mar 2022 08:37:15 +0000

Καθώς πλησίαζαν τα γενέθλια της μικρής μου, έσπαγα συνεχώς το κεφάλι μου τι δωράκι να κάνουμε στους συμμαθητές της. Φυσικά, υπάρχει πάντα η επιλογή ενός παραμυθιού ή υλικά για χειροτεχνίες. Ωστόσο, ήθελα να είναι κάτι στο οποίο να αφιερώσω χρόνο και όχι απλά να το αγοράσω, κάτι πιο ιδιαίτερο.

Ήθελα να είναι κάτι στο οποίο τα παιδιά θα μπορούσαν να απασχοληθούν, να περιλαμβάνει το κέρασμα χωρίς να ΄έχει ένα τόνο ζάχαρη, αλλά να έχει και κάτι που θα τους «μείνει».

Όλα αυτά λοιπόν τα συγκέντρωσα σε ένα δώρο:

Βάζο με μίγμα για μπισκότα μπανάνας DIY (Do It Yourself για όσους δεν γνωρίζουν το ακρωνύμιο)

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα δώρο, που περιλαμβάνει (σχεδόν όλα) τα υλικά για να φτιάξει το κάθε παιδί στο σπίτι του τα μπισκότα μπανάνας. Έτσι έχουμε:

Απασχόληση: με τη συμμετοχή στην εκτέλεση της συνταγής
Κέρασμα: το μπισκότο φυσικά
Κάτι που «μένει»: η συνταγή για μελλοντική χρήση και ίσως η επαφή με την κουζίνα που ενδεχομένως κάποια παιδιά να μην είχαν

Η διαδικασία είναι πολύ απλή. Ανάλογα με το πόσα βάζα θα πρέπει να φτιάξετε, θα χρειαστείτε και τον αντίστοιχο χρόνο. Για να σας βγει πιο οικονομικά, χρησιμοποιήστε βάζα που έχετε ήδη στο σπίτι από μέλι ή ακόμα και σάλτσα, αρκεί να μην έχει κρατήσει τη μυρωδιά φυσικά.

Μπισκότα μπανάνας

Βάζο με μίγμα για μπισκότα μπανάνας + η συνταγή

Course Snack

Keyword dairyfree, eggfree, vegan, νηστίσιμο

Prep Time 5

Cook Time 12

Σύνθεση βάζου 3

Servings 9 μπισκότα

Equipment

1 βάζο 500ml
εκτυπώσιμο με τις οδηγίες

Ingredients

1 μεγάλη ώριμη μπανάνα 180γρ η σάρκα
1 φλιτζάνι νιφάδες βρώμης 90γρ
1/2 φλιτζάνι αλεύρι ΓΟΧ 70γρ
3 κ.σ. καστανή ζάχαρη ή ζάχαρη καρύδας
1 κ.γ. κανέλα
1/2 κ.γ. baking powder
1 κάψουλα βανίλιας
1/4 φλιτζανιού σταγόνες σοκολάτας 30γρ
4 κ.σ. λάδι καρύδας λιωμένο (ή βούτυρο) 20γρ

Instructions

Για τη σύνθεση του βάζου

Τοποθετούμε το βάζο μας πάνω στη ζυγαριά.
Ζυγίζουμε ένα ένα τα ξηρά υλικά, σχηματίζοντας τις στρώσεις: νιφάδες βρώμης, αλεύρι, καστανή ζάχαρη, κανέλα – baking powder – βανίλια, σταγόνες σοκολάτας. Με την προσθήκη κάθε υλικού, μηδενίζουμε τη ζυγαριά.
Κλείνουμε το βάζο και το τοποθετούμε στη σακούλα του δώρου μαζί με μία μεγάλη μπανάνα και το εκτυπώσιμο. (Το βούτυρο το προσθέτουν μετά στο σπίτι).
*Εννοείται πως η όλη διαδικασία πραγματοποιείται τηρώντας τις συνθήκες υγιεινής.

Εκτέλεση της συνταγής

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Σε ένα μπωλ λιώνουμε τη μπανάνα με ένα πιρούνι.
Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο ή το λάδι καρύδας και ανακατεύουμε.
Προσθέτουμε και όλα τα υπόλοιπα ξηρά υλικά και ανακατεύουμε καλά.
Σε ένα ταψί στρωμένο με λαδόκολλα, σχηματίζουμε 9 μπισκότα παίρνοντας 1 μεγάλη κουταλιά της σούπας από το μίγμα. Επειδή το μίγμα είναι κολλώδες απλώνουμε ελαφρά κάθε μπισκότο με τη κάτω πλευρά του κουταλιού ή με τα χέρια μας, αρκεί να τα έχουμε βρέξει ελαφρά για να μην κολλήσει το μίγμα.
Ψήνουμε για 12-15'
Αφήνουμε να κρυώσουν και απολαμβάνουμε!

Notes

Τα συγκεκριμένα μπισκότα βγαίνουν μαλακά.
Έχω χρησιμοποιήσει 2κ.σ. μέλι αντί για ζάχαρη, χωρίς κάποια αλλαγή στο αποτέλεσμα.
Αν χρησιμοποιήσετε λάδι καρύδας είναι κατάλληλα για αποχή από γαλακτοκομικά και για vegan/νηστίσιμη διατροφή
Αποθηκεύονται για 5 ημέρες εκτός ψυγείου σε τάπερ ή στην κατάψυξη για 3 μήνες.
Έχουν μικρότερη περιεκτικότητα σε ζάχαρη από κανονικά μπισκότα, επομένως έχετε τη δυνατότητα να επιτρέψετε κάποιες φορές ελεύθερη ποσότητα, για να μειωθεί η αναζήτηση για γλυκό.
Σερβίρετε τα μπισκότα στο πλαίσιο του ισορροπημένου σνακ/γεύματος, π.χ. με ένα ποτήρι γάλα και φρούτο ή μαζί με το κυρίως γεύμα.

Πέρα από τη συγκεκριμένη συνταγή για μπισκότα μπανάνας, μπορείτε φυσικά να προσφέρετε οποιαδήποτε άλλη της επιλογής σας: μίγμα για κέικ ή μάφιν, μπάρες (π.χ. με χουρμάδες ή δημητριακά), ρόφημα σοκολάτας κλπ. Θυμηθείτε μόνο ότι στο βάζο μπορείτε να προσθέσετε ξηρά υλικά ή υλικά που δε θα αναμιχθούν μεταξύ τους.

Εγώ θέλησα να ελαχιστοποιήσω τον αριθμό των υλικών που θα έπρεπε να προσθέσουν τα παιδιά από το σπίτι, στην προκειμένη περίπτωση επέλεξα το βούτυρο. Προτείνω να είναι 1 (το πολύ 2) υλικά αυτά που δεν θα μπουν στο βάζο, γιατί διαφορετικά πιστεύω ότι δε θα μπουν στην διαδικασία να τα φτιάξουν. Επίσης, προσέξτε να είναι υλικά που είναι πιο διαδεδομένα ή να δίνετε μια εύκολη εναλλακτική. Και πάλι στη συγκεκριμένη περίπτωση, έδωσα την εναλλακτική για βούτυρο αντί για λάδι καρύδας.

Άλλα υγρά υλικά που μπορείτε να υπολογίσετε σε δική σας συνταγή (όχι στη συγκεκριμένη, το τονίζω), μπορεί να είναι:

αυγό (εγώ δεν το χρησιμοποίησα γιατί ένα παιδί έχει αλλεργία*)
φυστικοβούτυρο που μπορεί να αντικατασταθεί με το ταχίνι (που είναι πιο διαδεδομένο)
γάλα (ζωικό ή φυτικό)
γιαούρτι (ζωικό ή φυτικό)
μέλι
ελαιόλαδο

*Φυσικά καλό είναι να ενημερωθείτε από πριν για τυχόν αλλεργίες και ενδεχομένως να αποφύγετε να δώσετε βρώσιμο δώρο αν θέλετε να είστε πιο σίγουροι.

Κάποια από τα παραπάνω υλικά διατηρούνται σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά δε θα τα επέλεγα για να μπουν μαζί με τα ξηρά υλικά στο ίδιο βάζο, για παράδειγμα το φυστικοβούτυρο ή το μέλι. Αν θέλετε να επιλέξετε τέτοια υλικά μπορείτε να τα προσφέρετε σε ένα μικρότερο βαζάκι ξεχωριστά.

Τέλος, χρησιμοποίησα την εφαρμογή canva για να σχεδιάσω το εκτυπώσιμο (υπάρχει και στο κινητό και στο ίντερνετ σε υπολογιστή). Το πλαστικοποίησα έτσι ώστε να μην φθαρεί με τον καιρό. Το μέγεθος της κάθε κάρτας είναι Α6.
Μπορείτε και πάλι να μειώσετε το κόστος κάνοντας την πλαστικοποίηση στο σπίτι: αγοράστε τις μεμβράνες πλαστικοποίησης μεγέθους Α6 (διαστάσεις 111 x 154mm), προσθέστε μέσα την εκτύπωση και σιδερώστε πάνω από μια πετσέτα μέχρι να κολλήσει.

Πατήστε παρακάτω για να κατεβάσετε το εκτυπώσιμο για τα μπισκότα μπανάνας. Περιλαμβάνει τη συνταγή (σε 2 εκδοχές: περιγραφική ή με εικόνες) και την εκτέλεση.

εκτυπώσιμο1 Λήψη

εκτυπώσιμο2 Λήψη

Μη διστάσετε να μου στείλετε μήνυμα αν έχετε κάποια απορία! Ελπίζω να σας άρεσε η πρότασή μου!

Αν θέλετε να με κάνετε tag στο Instagram (@mommyandme_dietitian) για να δω και τις δικές σας προτάσεις σε περίπτωση που φτιάξετε αντίστοιχο δωράκι.

Το άρθρο Βάζο με μίγμα για μπισκότα μπανάνας DIY

Ένα αναμνηστικό δώρο για παιδικά γενέθλια εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Εφαρμογή πίεσης στα γεύματαΓιατί θα πρέπει να αποφύγεις την εφαρμογή πίεσης; Με ποιους τρόπους εκδηλώνεται;

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Fri, 18 Feb 2022 18:11:00 +0000

Όλοι οι γονείς έχουμε εφαρμόσει, λιγότερο ή περισσότερο, πίεση την ώρα του φαγητού. Άλλες φορές με ήπιο τρόπο και άλλες πιο δραστικές προσπάθειες για να κάνουμε το παιδί μας να φάει. Σκοπό μας φυσικά είναι να έχει μια πιο πλήρη διατροφή και να είναι υγιές.

Κάποιες φορές η εφαρμογή πίεσης θα γίνει ασυναίσθητα ή από συνήθεια γιατί έτσι έχουμε μάθει να λειτουργούμε. Ή ακόμα και γιατί έτσι πιστεύουμε πως πρέπει να είναι τα γεύματα! (Αυτό το τελευταίο το έχω διαπιστώσει μέσα από τις συνεδρίες. Σε πολλούς γονείς δεν περνάει καν από το μυαλό τους ότι τα γεύματα μπορούν να γίνουν με άλλο τρόπο)

Ναι, υπάρχουν φορές που “θα πιάσει” και το παιδί θα φάει εν τέλει. Κι αυτός ίσως είναι ο λόγος που αρκετοί γονείς συνεχίζουν την εφαρμογή. Όμως, η πίεση έχει μόνο προσωρινή δράση, δεν βοηθάει το παιδί να αναπτύξει μια υγιή σχέση με τις τροφές και μπορεί να ενισχύσει ακόμα περισσότερο την επιλεκτική σίτιση.

Ας δούμε πιο αναλυτικά τι εννοούμε πίεση και γιατί θα πρέπει να την αποφύγουμε σε κάθε περίπτωση.

Ποιες είναι οι διάφορες μορφές πίεσης

Πίεση κατά τη διάρκεια του γεύματος μπορεί να εφαρμοστεί με διάφορους τρόπους. Άλλους πιο προφανείς και άλλους που δε μας περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να υποδηλώνουν κάτι τέτοιο.

Προφανείς μορφές πίεσης

Με το ζόρι: το να “χώσουμε” τροφή στο στόμα του παιδιού χωρίς να το θέλει, να κρατάμε το κεφάλι ή/και τα χέρια του για να μη μας εμποδίσει
Διαταγή: “Πρέπει να δοκιμάσεις απ’ όλα αλλιώς δε θα σηκωθείς από το τραπέζι”
Τιμωρία: “Δε θα σε αφήσω να βγεις για παιχνίδι γιατί δεν τελείωσες το φαγητό σου”
Δωροδοκία: “Αν φας και λίγο σαλάτα θα σου δώσω μετά να φας και γλυκό”
Περιορισμός: “Έφαγες πολύ ψωμί δε μπορώ να σου δώσω άλλο”

Κρυφές μορφές πίεσης

Συνήθως είναι πιο δύσκολο να αντιληφθούμε ότι έχουν αρνητική επίδραση στο παιδί:

Έπαινος: “Μπράβο που έφαγες το φαγητό σου!”
Απόσπαση προσοχής: χρήση οθόνης προκειμένου να ταΐσουμε το παιδί τροφές που δεν τρώει ή συγκεκριμένη ποσότητα φαγητού
Παρακαλετό: “Σε παρακαλώ δοκίμασε μόνο μια μπουκιά”
Διαπραγμάτευση: “Οκ, για κάθε δύο μπουκιές κρέας, μπορείς να φας μια μπουκιά μακαρόνια”
Αισθήματα ενοχής ή ντροπής: “Άλλα παιδάκια δεν έχουν να φάνε” ή “Κοίτα τι καλά που τρώει ο αδελφός σου”
Συνεχής υπενθυμίσεις/παρατηρήσεις σε σχέση με το φαγητό: “Ναι ωραία, τώρα δοκίμασε και τη ντομάτα” ή “Μα μόνο αυτό θα φας;”
Κρύψιμο τροφών μέσα σε παρασκευές χωρίς να πούμε στο παιδί ότι υπάρχουν

Σίγουρα, κάποια από τα παραπάνω παραδείγματα φαίνονται αρκετά αθώα. Όμως, αυτό δεν το αποφασίζουμε εμείς. Αν έχουμε απέναντί μας ένα παιδί που φαίνεται να δυσανασχετεί την ώρα του γεύματος, μάλλον νιώθει ότι πιέζεται. Ένας εύκολος τρόπος για να καταλάβουμε αν ασκούμε πίεση είναι να αναρωτηθούμε:

“Αυτό το κάνω για να καταφέρω το παιδί μου να φάει;”

Αν ναι, τότε μάλλον είναι πίεση.

Πίεση είναι οποιαδήποτε ενέργειά μας αποσκοπεί στο να κάνουμε εμείς το παιδί να φάει μια συγκεκριμένη τροφή ή ποσότητα τροφής, χωρίς να υπάρχει εσωτερική κινητοποίηση από το ίδιο.

Γιατί πρέπει να αποφεύγουμε την εφαρμογή πίεσης στα γεύματα

Η πίεση μπορεί να θέσει το παιδί σε κατάσταση φυγής (fight or flight mode), καθώς νιώθει απειλή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το παιδί που αποφεύγει συστηματικά τα γεύματα ή έχει έντονες αντιδράσεις και ξεσπάσματα (tantrums). Ταυτόχρονα, όταν το παιδί αισθάνεται πίεση, αυτό οδηγεί σε έκκριση αδρεναλίνης και τελικά καταστολή της όρεξης. Εν ολίγοις όχι μόνο δεν βοηθήσαμε, αλλά τα κάναμε και χειρότερα.

Φανταστείτε να είστε καλεσμένοι σε ένα τραπέζι, με φαγητά στα οποία δεν είστε εξοικειωμένοι και οι υπόλοιποι γύρω σας να προσπαθούν να σας πείσουν να φάτε. Πιθανώς θα νιώθατε αγχωμένοι, ανήσυχοι ή ακόμα και θυμωμένοι με αυτούς που επιμένουν να δοκιμάσετε (και όλα αυτά για μία φορά, όχι με επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά σε κάθε γεύμα). Το σίγουρο είναι ότι δεν θα έχετε και τόσο όρεξη πια να φάτε.

Η πίεση μπορεί ακόμα να οδηγήσει σε διαταραχή της σχέσης του παιδιού με εμάς και να μην υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό μας. Το να μην αντιλαμβανόμαστε τα σημάδια κορεσμού του παιδιού ή να αγνοούμε συστηματικά τις ανησυχίες του σε σχέση με κάποιες τροφές, θα το κάνει να νιώσει ότι δεν το λαμβάνουμε υπόψη και δεν το σεβόμαστε. Εφαρμόζοντας όμως το διαχωρισμό της ευθύνης στα γεύματα, εξασφαλίζουμε ότι το παιδί μας θα έχει μία καλή σχέση με τη διαδικασία του γεύματος και μαζί μας, μακροπρόθεσμα.

Να αναφέρω ξανά ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου η εφαρμογή πίεσης να έχει κάποιο αποτέλεσμα στην αρχή, ιδιαίτερα σε πιο δεκτικά παιδιά ή παιδιά που έχουν μάθει να ευχαριστούν τους γύρω τους. Και πάλι όμως με αρνητικές συνέπειες σε βάθος χρόνου τόσο στη ψυχολογία του παιδιού όσο και σωματικά. Όπως υπάρχουν και παιδιά που αντιδρούν πιο έντονα στην εφαρμογή του ελέγχου από νωρίς και θα “κλειδώσουν” απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθειά μας για δοκιμή. Και κάπως έτσι, τα γεύματα θυμίζουν πλέον “πεδίο μάχης” και προκαλούν άγχος και ανησυχία όχι μόνο στα παιδιά, αλλά και σε εμάς τους ίδιους.

Έτσι, νούμερο ένα συμβουλή που δίνω σε κάθε γονιό που “παλεύει” με τη σίτιση του παιδιού του είναι το να αφαιρέσει από τα γεύματα κάθε μορφή πίεσης, είτε αυτή είναι προφανής είτε όχι.

Τι μπορούμε να κάνουμε αντί να πιέσουμε;

Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι δική μας δουλειά να πείσουμε το παιδί μας να φάει οτιδήποτε.

Ναι καλά διαβάσατε!

Δεν ανήκει στις αρμοδιότητές μας και ούτε είναι υπό τον έλεγχό μας!

Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένουμε από το παιδί να αρχίσει να τρώει όλα αυτά που θέλουμε. Αν και σε κάποιες περιπτώσεις είναι βασικό να ξεκινήσουμε από αυτό το βήμα.

Δική μας υποχρέωση είναι να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε το παιδί μας, όταν νιώσει το ίδιο έτοιμο, να επιχειρήσει δοκιμές και κατανάλωση τροφών, ορμώμενο από εσωτερική κινητοποίηση. Κι αυτό γίνεται εφικτό μόνο με την επιδίωξη ενός ευχάριστου κλίματος (θυμηθείτε την έκκριση αδρεναλίνης που αναφέραμε πριν) και την εφαρμογή του διαχωρισμού της ευθύνης στα γεύματα. Περισσότερα όμως σε επόμενο άρθρο.

Η εφαρμογή πίεσης σίγουρα δεν υπονοεί ότι είσαι κακός γονιός. Το παραπάνω άρθρο έχει σκοπό να σε κατατοπίσει ως προς το τι πρέπει να αποφεύγεις κατά τη διάρκεια του γεύματος και όχι να κρίνει το τι έκανες μέχρι τώρα. Έτσι κι αλλιώς, ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι στα γεύματα. Κι αν βρίσκεις δύσκολη την εύρεση νέων τεχνικών, είμαι εδώ για να σε καθοδηγήσω και να σου προσφέρω τα κατάλληλα εφόδια.

Το άρθρο Εφαρμογή πίεσης στα γεύματα

Γιατί θα πρέπει να αποφύγεις την εφαρμογή πίεσης; Με ποιους τρόπους εκδηλώνεται; εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Βάρος και ρυθμός ανάπτυξηςΚατανοώντας τις καμπύλες ανάπτυξης του παιδιού

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Wed, 07 Apr 2021 15:32:23 +0000

Όλοι οι γονείς επιθυμούν για το παιδί τους να “τρώει καλά” και να είναι υγιές. Από τη μαμά που θηλάζει το νεογέννητο, σε αυτή που ξεκινάει στερεές με το μωρό της μέχρι και τους γονείς που βλέπουν ένα νήπιο με μικρότερη ή και μεγαλύτερη όρεξη από το “φυσιολογικό”. Όλες αυτές οι περιπτώσεις συνοδεύονται με το γνωστό άγχος: το παιδί μου τρώει/αναπτύσσεται σωστά; Έχει χαμηλό ή υψηλό βάρος για την ηλικία του;

Ευτυχώς, σε κάθε επίσκεψη στον παιδίατρο θα γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις, ώστε να αξιολογηθεί το βάρος, το ύψος και η περίμετρος κεφαλής, μετρήσεις που στοχεύουν να εντοπίσουν εάν η ανάπτυξη του παιδιού αποκλίνει από το φυσιολογικό. Για να το πούμε διαφορετικά, οι μετρήσεις αυτές είναι τα “εργαλεία” που θα μας βοηθήσουν να βρούμε αν κάτι δεν πάει καλά, αν υπάρχουν δηλαδή διατροφικές ελλείψεις ή προβλήματα υγείας ή άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη του παιδιού και δεν αποτελούν αυτοσκοπό. Διατροφικές ελλείψεις θα επηρεάσουν πρωτίστως το βάρος, μετά το ύψος και τελευταία την περίμετρο κεφαλής του παιδιού.

Ελάτε να δούμε μαζί πως αξιολογούμε την ανάπτυξη του παιδιού και πότε θα πρέπει να μας ανησυχήσει.

Καμπύλες ανάπτυξης

Το βασικό εργαλείο που χρησιμοποιούμε για να αξιολογήσουμε την ανάπτυξη του παιδιού μας, είναι οι καμπύλες ανάπτυξης που θα βρούμε και στο βιβλιάριο (υπάρχουν και εφαρμογές για τα κινητά φυσικά που μπορείτε να χρησιμοποιείτε εάν σας βολεύουν καλύτερα). Οι καμπύλες που χρησιμοποιούνται πλέον είναι αυτές του ΠΟΥ για τελειόμηνα, υγιή βρέφη.

Με κάθε μέτρηση του βάρους ή του ύψους που σημειώνετε στο διάγραμμα, ουσιαστικά τη συγκρίνετε με τις αντίστοιχες τιμές που εμφανίζει ένας πληθυσμός αναφοράς για την ίδια ηλικία και φύλο. Η κάθε καμπύλη αντιστοιχεί σε ένα ποσοστό (3%,15%, 50% κοκ), και σας μεταφέρει την πληροφορία σε ποια καμπύλη βρίσκετε το παιδί σας.

Τα εκατοστημόρια (από 3 έως 97) αντιπροσωπεύουν το φυσιολογικό εύρος ανάπτυξης που των παιδιών. Το 50ο εκατοστημόριο δείχνει ουσιαστικά το μέσο όρο, εδώ είναι και τα περισσότερα παιδιά. Υγιή παιδιά έρχονται σε διάφορα μεγέθη, άλλα μεγαλύτερα και άλλα μικρότερα, αφού κάθε μία από αυτές τις καμπύλες είναι φυσιολογική. Δεν είναι σωστή η 50^η , δεν είναι κάποια καλύτερη από κάποια άλλη. Κάθε παιδί έχει διαφορετικό γενετικό υπόβαθρο που θα καθορίσει το σωματότυπό του.

Πολλοί γονείς αισθάνονται ανακούφιση εάν το παιδί τους είναι στο 50^η εκατοστιαία καμπύλη, αλλά μπορεί να ανησυχήσουν αν είναι στη 97^η ή τη 3^η , ότι το παιδί τους βρίσκεται σε κίνδυνο για παχυσαρκία ή υποσιτισμό, αντίστοιχα. Αυτό με τη σειρά του αναγκάζει τους γονείς να περιορίσουν την τροφή στο παιδί τους ή να το πιέσουν να φάει περισσότερο, πράγμα που οδηγεί σε περισσότερα προβλήματα γύρω από το φαγητό, και φυσικά στο αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που θέλουν να πετύχουν τελικά (για να μην αναφέρω και την επίδραση στην ψυχολογία του παιδιού και στην εικόνα σώματος μακροπρόθεσμα).

Άρα πως χρησιμοποιούμε τις καμπύλες ανάπτυξης;

Μια τιμή από μόνη της δε μπορεί να μας δώσει πολλές πληροφορίες. Μπορεί να είναι στη μέση, οπουδήποτε μέσα στις καμπύλες ή και εκτός αυτών.

Αυτό που χρειάζεται είναι να δούμε το ρυθμό ανάπτυξης του παιδιού, την τάση που ακολουθεί ή πως εξελίσσεται με το πέρασμα του χρόνου. Δηλαδή, θέλουμε να δούμε ότι ακολουθεί ένα ομαλό ρυθμό ανάπτυξης, χωρίς μεγάλα σκαμπανεβάσματα. Φυσικά το πιο σύνηθες είναι να υπάρχουν μικρά σκαμπανεβάσματα που μπορούν να δικαιολογηθούν (π.χ. γαστρεντερίτιδα, ξεκίνησε να περπατάει) ή και όχι, οπότε βασικό είναι να παρατηρείτε τη γενική εικόνα του παιδιού σας.

Πρακτικά, αρχίζουμε να ανησυχούμε και κάνουμε διερεύνηση όταν το παιδί πέφτει ή ανεβαίνει 2 ή περισσότερες εκατοστιαίες καμπύλες.

Για παράδειγμα, εάν ήταν στην 50^η εκατοστιαία καμπύλη και έπεσε στην 3^η , θα πρέπει να μας θορυβήσει και να να εξετάσουμε τι μπορεί να ευθύνεται. Αντίθετα, εάν έχουμε ένα παιδί που βρίσκεται από τη γέννηση στην 3^η εκατοστιαία καμπύλη ή στην 97^η, θεωρούμε ότι είναι φυσιολογικό (πάντα σε συνδυασμό με την καμπύλη ύψους και με το σωματότυπο των γονιών).

Ωστόσο, οι καμπύλες ανάπτυξης δε μπορούν να μεταφέρουν την πληροφορία εάν το παιδί είναι υγιές ή όχι. Όπως επίσης δεν υπονοούν απαραίτητα ότι ένα παιδί είναι υπέρβαρο ή λιποβαρές. Το μόνο που κάνουν είναι σύγκριση με άλλα παιδιά ίδιας ηλικίας και φύλου. Υπάρχουν άτομα, τόσο ενήλικες όσο και παιδιά, που είναι εκτός τιμών και πάραυτα υγιή.

Φυσικά, όπως ανέφερα και παραπάνω, δεν πρέπει ποτέ να αγνοείτε ξαφνικές αλλαγές στο βάρος ή το ύψος ή σημαντικές αλλαγές που εμφανίζονται ξαφνικά μετά από χρόνια σταθερής προόδου. Αλλαγές που συνδυάζονται με συμπτώματα που υποδηλώνουν ανησυχία για την υγεία ή ακόμα σημαντική αύξηση του βάρους που δεν συνοδεύεται από αύξηση του ύψους, είναι επίσης σημαντικές.

Πως προσδιορίζουμε τη βέλτιστη υγεία και ανάπτυξη;

Σε γενικές γραμμές, το γενετικό υπόβαθρο του παιδιού θα καθορίσει ένα ρυθμό ανάπτυξης που είναι ιδανικό για το ίδιο. Τα 3 πρώτα χρόνια (και κυρίως το 1) θα δούμε πολλά μικρά σκαμπανεβάσματα.

Μια πρώτη ένδειξη για την πορεία που πρόκειται να ακολουθήσει το παιδί μας, μας δείχνει το βάρος και το ύψος γέννησης, αν και φυσικά υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επιδρούν σε αυτό πέραν των γενετικών (διαβήτης κύησης, κάπνισμα ή χρήση ουσιών από τη μητέρα, ενδομήτρια ανάπτυξη κλπ)

Επίσης η μέθοδος σίτισης φαίνεται να οδηγεί σε κάποιες διαφοροποιήσεις στην ανάπτυξη

θηλασμός ή φόρμουλα: τα μωρά που σιτίζονται με φόρμουλα αναπτύσσονται περισσότερο από τα μωρά που θηλάζουν, μετά τους 6 μήνες,
τάισμα με κουτάλι ή blw: συνήθως τα μωρά που ακολουθούν τη μέθοδο blw φαίνεται να προστατεύονται από την εμφάνιση παχυσαρκίας, ωστόσο εάν εφαρμόζεται διαδραστικός τρόπος σίτισης δεν έχει μεγάλη σημασία η μέθοδος

Τέλος, υπάρχουν περίοδοι στασιμότητας και ραγδαίας ανάπτυξης, μετά την πάροδο των οποίων θα δούμε το παιδί να επιστρέφει και να προσαρμόζεται και πάλι στο δικό του ρυθμό ανάπτυξης

Που μπορεί να οφείλεται η μη φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού μου;

Μη διαδραστικός τρόπος σίτισης, από τη γέννηση μέχρι και τη νηπιακή ηλικία (μη ανταπόκριση στα σημάδια πείνας κορεσμού, σίτιση που δε βασίζεται στο διαμοιρασμό της ευθύνης), δεν βοηθάει το παιδί να “ακούει” το σώμα του με αποτέλεσμα να υποσιτίζεται ή να υπερσιτίζεται. Έτσι, λίγες ή υπερβολικές θερμίδες φυσικά και έχουν αντίκτυπο στην ανάπτυξη του παιδιού, όπως και ελλείψεις θρεπτικών συστατικών (π.χ. ψευδάργυρος, σίδηρος, ασβέστιο, βιταμίνη D)
Συνεχόμενες λοιμώξεις και χρόνιες ασθένειες, τροφικές αλλεργίες και δυσανεξίες, νόσος του Crohn, κοιλιοκάκη και γενικά παθήσεις που συνοδεύονται είτε από δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών είτε από αυξημένες ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά.
Ενδοκρινικές διαταραχές, για παράδειγμα στις ορμόνες του θυρεοειδή ή διαβήτης.

Συνήθως, ο εντοπισμός του παράγοντα που οδηγεί σε διαταραχές στην ανάπτυξη και η διαχείριση του, αρκεί για να επιτρέψει στο παιδί να αναπτυχθεί φυσιολογικά σύμφωνα με το γενετικό δυναμικό του.

Τι γίνεται με την παχυσαρκία;

Διάγνωση παχυσαρκίας δεν γίνεται κάτω των 2 ετών. Ωστόσο, κάποιες μελέτες αναφέρουν ότι υψηλότερες τιμές του ΔΜΣ και του βάρους/ύψος, για παιδιά κάτω του έτους, σχετίζονται με παχυσαρκία αργότερα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι καλό θα είναι να εξετάσουμε εάν εφαρμόζουμε τις σωστές πρακτικές σίτισης σε οποιαδήποτε ηλικία, καθώς και το πρότυπο διατροφής που ακολουθεί το παιδί μας γενικά. Φυσικά, δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάμε την θετική επίδραση της φυσικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα σε αυτές τις μικρές ηλικίες. Παρατεταμένη χρήση relax, καθισμάτων, καρέκλας φαγητού εκτός γευμάτων, και για νήπια και μεγαλύτερα παιδιά καθιστική ζωή, οθόνες, μειωμένες ευκαιρίες για υπαίθριες δραστηριότητες (και φυσικά μειωμένη συστηματική άσκηση λόγω covid) μπορεί να οδηγήσει σε βάρος μη αναλογικό για το ύψος του παιδιού.

Εάν σας ανησυχεί η διατροφή ή το βάρος του παιδιού σας, μπορείτε να κλείσετε ένα προσωπικό ραντεβού για να σας λυθεί κάθε απορία.

Το άρθρο Βάρος και ρυθμός ανάπτυξης

Κατανοώντας τις καμπύλες ανάπτυξης του παιδιού εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Ο Διαχωρισμός της Ευθύνης – ΔΤΕΟ ρόλος του γονιού και του παιδιού στη διαδικασία του γεύματος

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Mon, 11 Jan 2021 17:00:04 +0000

Ο Διαχωρισμός της Ευθύνης – ΔΤΕ (Division of Responsibility – DOR)

Ένα από τα βασικότερα στοιχεία της συνεδρίας για επιλεκτική διατροφή, είναι να εξηγήσω στους γονείς τον κορμό της θεραπείας, τη βάση στην οποία στηρίζονται όλες οι υπόλοιπες τεχνικές που θα χρησιμοποιήσουν.

Η δημιουργία μιας γερής και σωστής βάσης, συντελεί στην πρόληψη αλλά και τη διαχείριση της επιλεκτικής διατροφής, ενώ εξασφαλίζει ότι μεγαλώνουμε χαρούμενα παιδιά με καλή σχέση με το φαγητό, ανεξαρτήτως ποικιλίας, εφόδια που θα κουβαλάει μέχρι και την ενήλικη ζωή του.

Ένα παιδί με υγιή σχέση με φαγητό σημαίνει ότι συνδυάζει τη διαδικασία του γεύματος με κάτι θετικό. Αυξάνει την προθυμία του για ενασχόληση και δοκιμή νέων τροφών, και είναι σε θέση να αναγνωρίσει τα σημάδια πείνας και κορεσμού του, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο αν αναλογιστούμε τα υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας σε παιδιά και ενήλικες.

Όλα αυτά μπορεί να σας φαίνονται ουτοπικά ή μπορεί να σκέφτεστε ότι το παιδί σας δε θα φτάσει ποτέ σε αυτό το επίπεδο. Μάλιστα, αυτό που μου επικοινωνείτε τις περισσότερες φορές οι γονείς είναι:

Άγχος για την ώρα του γεύματος
Μάχες γύρω από το τραπέζι και κυνηγητό με το κουτάλι
Πρακτικές όπως δωροδοκία, οθόνες, παρακαλετά προκειμένου να φάει το παιδί
Μαγείρεμα μόνο των αγαπημένων γευμάτων
Ένα διαρκές και ολοήμερο τσιμπολόγημα με ένα παιδί που φαίνεται να πεινάει συνεχώς αλλά τελικά να μην έχει ποτέ όρεξη κατά τη διάρκεια του γεύματος.

Μία λοιπόν είναι η προσέγγιση που μπορεί να σας βοηθήσει σε όλα τα παραπάνω, αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη δυσκολία στο θέμα του φαγητού (που δεν οφείλεται φυσικά σε παθολογικό αίτιο)…

… ο Διαχωρισμός της Ευθύνης

Πρόκειται για μια προσέγγιση που αφορά τη σίτιση των παιδιών, αναπτύχθηκε από τη διαιτολόγο Ellyn Satter, και θεωρείται ως το gold standard στην διαχείριση της επιλεκτικής διατροφής αλλά και γενικότερα στη σίτιση κάθε παιδιού.

Αναλυτικά αυτή η προσέγγιση αναφέρει ότι:

οι γονείς είναι υπεύθυνοι για το τι τροφές θα σερβίρουν, το που και το πότε

τα παιδιά είναι υπεύθυνα για το αν και πόσο θα φάνε

Τόσο απλά αλλά και ταυτόχρονα τόσο δύσκολο για πολλούς γονείς να αποδεχθούν ότι το παιδί τους σήμερα θα φάει μόνο μία κουταλιά το μεσημέρι ή ότι αρνήθηκε να φάει κάτι που καταβρόχθισε με όρεξη την προηγούμενη ημέρα.

Ωστόσο, όσο οι γονείς ακολουθούμε σωστά το ρόλο μας, τόσο τα παιδιά ακολουθούν σωστά το δικό τους. Ή αντίθετα, όταν δεν ακολουθούμε την παραπάνω προσέγγιση, τότε αρχίζουν και δημιουργούνται προβλήματα στο τραπέζι.

Επομένως, η δουλειά του γονιού είναι να προσφέρει ισορροπημένα και θρεπτικά γεύματα, σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα μέσα στην ημέρα και κατά βάση στο οικογενειακό τραπέζι. Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ευχάριστο κλίμα, να μεταφέρουμε καλές συνήθειες μέσω της συμπεριφοράς μας, να δείξουμε κατανόηση στις διατροφικές προτιμήσεις του παιδιού (χωρίς όμως να προσφέρουμε εναλλακτικές) και να επιτρέψουμε στο παιδί μας να καταναλώσει όσο φαγητό θέλει, ώστε να έχει ένα σώμα-βάρος που είναι εντάξει για το ίδιο*.

*Σημείωση: όσο αντιφατικό κι αν ακούγεται δεν περιορίζουμε ποσότητες φαγητού ακόμα και στα παιδιά που έχουν αυξημένο βάρος, δε θα επεκταθώ περισσότερο στο παρόν άρθρο

Εμπιστοσύνη

Ίσως το πιο δύσκολο που καλούνται να κατανοήσουν οι γονείς στη συγκεκριμένη φιλοσοφία είναι η εμπιστοσύνη που πρέπει να δείξουν προς το παιδί, ανεξαρτήτως ηλικίας (και πόσο δυσκολεύει αυτό περισσότερο όταν μιλάμε για ένα νήπιο!). Το να εμπιστευτούμε πλήρως το παιδί μας στο αν και πόσο θα φάει, είναι κρίσιμης σημασίας για να έχει αποτέλεσμα αυτή η προσέγγιση. Δείχνοντας εμπιστοσύνη, επιτρέπουμε στο μικρό μας να ακούσει τα εσωτερικά σήματα πείνας και κορεσμού, ενώ ταυτόχρονα το ενθαρρύνουμε να εξερευνήσει αυτά που τρώμε εμείς. Κάθε φορά που δημιουργούμε ένα περιβάλλον χωρίς πίεση, το παιδί μπορεί να νιώσει ασφάλεια και να «ανθίσει». Αντιθέτως, κάθε φορά που εφαρμόζουμε πίεση, μπορεί κάποιες φορές να έχει ένα προσωρινό αποτέλεσμα, αλλά πάντα μας γυρνάει μπούμερανγκ στο μέλλον.

Βέβαια, η εμπιστοσύνη είναι αμφίδρομη: τα παιδιά εμπιστεύονται την ικανότητά μας να καθοδηγούμε τη σίτιση χωρίς πίεση, γεγονός που αφαιρεί την ανάγκη να ενεργούν υπό άμυνα, να αντιδρούν, να ελέγξουν τα όρια μας και να καταλάβουν αν όλα αυτά τα εννοούμε ή αν έχουν εκείνα το «πάνω χέρι».

Πολλές φορές, όταν παρατηρούνται προβλήματα σίτισης/συμπεριφοράς στο τραπέζι, αυτό οφείλεται απλά στο μπέρδεμα των ρόλων. Ας δούμε ένα παράδειγμα:

Η μαμά Ζωή ρώτησε τη μικρή Χαρούλα τι θα ήθελε να φάνε για βραδινό. Η Χαρούλα απάντησε με όρεξη ότι θα ήθελε τοστ. Τότε η Ζωή εκνευρίστηκε γιατί η Χαρούλα ζήτησε πάλι τοστ αφού είχε φάει και το πρωί και έτσι αρνήθηκε να το προσφέρει. Η Χαρούλα άρχισε να κλαίει, να χτυπιέται και τελικά δεν κάθισε στο τραπέζι.

Σε αυτή την περίπτωση ο διαχωρισμός της ευθύνης δεν έχει εφαρμοστεί σωστά, αφού μεταφέρθηκε η ευθύνη της επιλογής του γεύματος στο παιδί. Το παιδί πάντα θα απαντήσει κάτι που του αρέσει, κάτι που ξέρει, κάτι που του ήρθε πρώτο στο μυαλό. Μην περιμένετε να σας πει ποτέ ότι θέλει να φάει φασολάκια!

Έτσι, όταν ότι τα γεύματα δεν κινούνται ομαλά, αναρωτηθείτε: κάνω σωστά τη δουλειά μου;

Προσφέρω ένα ισορροπημένο γεύμα, λαμβάνοντας υπόψιν τις διατροφικές προτιμήσεις του παιδιού γενικά; (αντί να ανταποκριθώ στις συγκεκριμένες απαιτήσεις του για το εκάστοτε γεύμα;)
Προσφέρω γεύματα σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα που είναι κατάλληλα για την ηλικία του; (αντί να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του για συνεχές τσιμπολόγημα;)
Επέλεξα να προσφέρω το φαγητό σε θέση που εξυπηρετεί την οικογένεια και με ασφαλή τρόπο που να μειώνει τον κίνδυνο πνιγμονής; (αντί να το αφήσω να τρέχει ενώ μασουλάει ή να αποσπάται η προσοχή του από το παιχνίδι;)

Αν απαντήσατε ναι σε όλα τα παραπάνω τότε συγχαρητήρια έχετε κάνει σωστά τη δουλειά σας! Αυτά που ακολουθούν από εδώ και πέρα είναι ευθύνη του παιδιού. Δεν είναι δική σας δουλειά να κάνετε το παιδί σας να φάει οτιδήποτε ή να φάει συγκεκριμένες ποσότητες.

Αφού φύγει το άγχος τι μένει;

Η ώρα του φαγητού δεν πρέπει ποτέ να θυμίζει πεδίο μάχης. Όταν βλέπουμε τα παιδιά να αντιδρούν στο επερχόμενο γεύμα, δεν σημαίνει ότι δεν έχουν τρόπους ή το κάνουν επίτηδες. Αυτό αντικατοπτρίζει την εσωτερική τους ανάγκη να τεστάρουν την κυριαρχία μας. Όταν είμαστε σαφείς στο ρόλο μας και αυστηροί στο να μην ενδώσουμε, δε γινόμαστε κακοί γονείς, αλλά αντίθετα τα βοηθάμε να κατανοήσουν πολύ πιο εύκολα την ικανότητά μας να τα καθοδηγούμε και θα μειωθεί σημαντικά η παραπάνω συμπεριφορά. Ταυτόχρονα, σημαίνει ότι δε θα χρησιμοποιήσουν το φαγητό για να τραβήξουν την προσοχή μας, αφού ξέρουν πλέον ότι είναι ελεύθερα να αποφασίσουν αν και πόσο θα φάνε, χωρίς εμείς να πιέσουμε.

Αν και δεν μπορώ να σας πω με σιγουριά πόσος καιρός θα χρειαστεί για να αρχίσουν να κυλάνε ομαλά τα γεύματα για το κάθε παιδί, θα σας πω ότι κατά μέσο όρο απαιτεί 2-3 εβδομάδες για να δείτε βελτίωση στη συμπεριφορά του παιδιού, αρκεί φυσικά να ακολουθήσετε σωστά την προσέγγιση αυτή.

Το άγχος φεύγει και όσο συνηθίζετε και οι ίδιοι αυτή τη διαδικασία αρχίζετε και παρατηρείτε τη χαρά που μπορεί να σας προσφέρει το να τρώτε μαζί με το παιδί σας, χωρίς να εστιάζετε στο φαγητό. Εστιάζοντας στη δημιουργία μιας σχέσης εμπιστοσύνης, θα δείτε τις στρατηγικές για την επιλεκτική διατροφή να έχουν αποτέλεσμα.

Και είμαι σίγουρη ότι διαβάζοντας όλα αυτά αναρωτιέστε:

«Αφού το παιδί μου δεν τρώει αν δεν του φτιάξω το αγαπημένο του φαγητό» ή
«Κι αν το παιδί μου δε διαλέξει ποτέ να φάει το λαχανικό από μόνο του;» ή
«Πως να εφαρμοστεί αυτό αφού το παιδί μου είναι λιποβαρές/υπέρβαρο;»

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί ο Διαχωρισμός της Ευθύνης. Ωστόσο, αν σας προβληματίζει και πιστεύετε ότι χρειάζεστε περισσότερη και στοχευμένη καθοδήγηση, είμαι εδώ για να σας βοηθήσω να αποκτήσετε τις απαραίτητες ικανότητες για να το κάνετε σωστά και με αυτοπεποίθηση.

Το άρθρο Ο Διαχωρισμός της Ευθύνης – ΔΤΕ

Ο ρόλος του γονιού και του παιδιού στη διαδικασία του γεύματος εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Παππούδες και γλυκά στα παιδιάΠως να μιλήσω στους παππούδες όταν κακομαθαίνουν το παιδί μου με γλυκά και λιχουδιές;

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Sat, 09 Jan 2021 20:42:41 +0000

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που δυσκολεύονται να διαχειριστούν το θέμα “παππούδες και γλυκά στα παιδιά”. Συνήθως το πρόβλημα περιγράφεται ως:

επίσκεψη στους παππούδες και σε όλα τα ντουλάπια να υπάρχουν γλυκίσματα να τα περιμένουν,
εφαρμογή πρακτικών που δε συστήνονται πλέον, όπως «αν φας το φαγάκι σου θα σου δώσω γλυκό»
ή ακόμα χειρότερα «δε θες να φας παιδάκι μου; έλα πάρε τη σοκολάτα»

Κάποιες φορές, οι παππούδες είναι και οι κύριοι φροντιστές των παιδιών, όπως όταν εργάζονται και οι δύο γονείς, άλλες φορές μπορεί να βρίσκονται μαζί σε εβδομαδιαία ή και πιο σπάνια συχνότητα. Αλλά, σε κάθε περίπτωση μπορεί να αισθάνεστε ότι η γνώμη σας δε μετράει, ότι δε σας σέβονται και ότι καταστρέφονται οι καλές διατροφικές συνήθειες που με τόσο κόπο προσπαθήσατε να χτίσετε.

Οπότε, τι μπορείτε να κάνετε;

Φυσικά δεν μπορώ να σας δώσω απαντήσεις που θα λύσουν τα προβλήματά σας ως δια μαγείας. Κάθε οικογένεια και κάθε κατάσταση είναι διαφορετική και το αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας.

Αρχικά όμως θα πρέπει να είμαστε λίγο προσγειωμένοι. Ας αναλογιστούμε πρώτα τη συχνότητα που μπορεί να γίνεται αυτό. Έχει μεγάλη διαφορά μία σοκολάτα που θα φαγωθεί μία φορά την εβδομάδα, από την καθημερινή κατανάλωση ζαχαρωτών για παράδειγμα.

Περίπτωση Α: όταν οι παππούδες δεν είναι υπεύθυνοι για την φροντίδα των παιδιών

Σε αυτή την περίπτωση, θα σας πω να πάρετε μια βαθιά ανάσα και να χαλαρώσετε.

Όπως ανέφερα και παραπάνω μια έξτρα δόση γλυκού την εβδομάδα δεν είναι και τόσο βλαβερή για την υγεία του παιδιού. Ή οι διακοπές στο χωριό με τον παππού και τη γιαγιά που συνοδεύονται με αυξημένη συχνότητα κατανάλωσης γλυκών, μπορεί να δημιουργήσουν ευχάριστες παιδικές αναμνήσεις, όπως φαντάζομαι ότι μπορεί να έχετε ήδη πολλοί από εσάς. Προσωπικά, ακόμα θυμάμαι τις διακοπές τα καλοκαίρια στους γονείς της μαμάς μου, που τρώγαμε καθημερινά αρκετά γλυκά…

Και επιμένω στη χαλάρωση γιατί υπό τέτοιες συνθήκες μάλλον δεν αξίζει να χαλάσουν οι στιγμές κανενός. Τα παιδιά δεν πρόκειται να σας ζητάνε κρουασάν για πρωινό επειδή απλά το έκανε η γιαγιά, εάν λειτουργείτε με συνέπεια και πρόγραμμα στο σπίτι. Θυμηθείτε ότι είναι πολύ ικανά να καταλάβουν τις διαφορές του περιβάλλοντος και το πως λειτουργεί το κάθε άτομο, όπως γίνεται και με τον παιδικό σταθμό.

Ωστόσο, αν μιλάμε για μικρές ηλικίες (κάτω των 2 ετών) ή είναι κάτι που σας δημιουργεί υπερβολικό άγχος μπορείτε να δείτε τις προτάσεις για την…

Περίπτωση Β: Όταν οι παππούδες είναι κύριοι φροντιστές των παιδιών

Πάμε στη πιο δύσκολη περίπτωση. Όταν οι γονείς σας ή τα πεθερικά σας (ακόμα και άλλοι συγγενείς ή και όχι) καλούνται να αναλάβουν πιο ενεργά τη φροντίδα του παιδιού. Εκεί, εάν παρατηρείτε ότι η κατάσταση «ξεφεύγει» εκτός των ορίων είναι λογικό (και επιβάλλεται θα έλεγα) να κάνετε μια συζήτηση. Άλλωστε, οποιοσδήποτε προσφέρεται να βοηθήσει θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν του τα θέλω σας στην ανατροφή του παιδιού, προκειμένου να παρέχει και ουσιαστική βοήθεια.

Φυσικά, εδώ θα πρέπει να είστε ρεαλιστές: ένα άτομο με εντελώς διαφορετική προσέγγιση δεν πρόκειται να μεταλλαχτεί ποτέ σε άτομο με το δικό σας τρόπο σκέψης με κάποιο μαγικό τρόπο, άρα θα πρέπει να είστε έτοιμοι για «εκπτώσεις» στις απαιτήσεις σας.

Θυμηθείτε επίσης ότι αναφερόμαστε σε άτομα που αγαπάνε το παιδί σας, οι προθέσεις τους είναι καλές, μεγάλωσαν υπό διαφορετικές συνθήκες ή ακόμα, δεν γνωρίζουν τι ακριβώς μπορεί να περιμένετε από τους ίδιους να κάνουν. Λόγω όλων των παραπάνω, έχει μεγάλη σημασία το πως θα το προσεγγίσετε.

Ας δούμε μερικές προτάσεις για παραγωγική συζήτηση:

Όχι μπροστά στα παιδιά. Δε θέλετε να «μειώσετε» τους παππούδες αλλά ούτε και να παρευρίσκονται τα παιδιά σας σε μία συζήτηση που αφορά τα ίδια σε σχέση με τα γλυκά, καθώς αυτό θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο την αξία των γλυκών.

Κρατήστε ουδέτερη τη συζήτηση χωρίς να κάνετε άμεση επίθεση στις πρακτικές που χρησιμοποιούν. Αποφύγετε τις κατηγορίες και προσπαθήστε να περάσετε το μήνυμα δίνοντας σαφείς οδηγίες και επεξηγήσεις. Για παράδειγμα, Αντί για: «Σταμάτα να δίνεις συνέχεια γλυκά στο παιδί» που δείχνει επίθεση και είναι πολύ γενικό, μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένοι:
«Όταν ο Γιαννάκης τρώει γλυκό το απόγευμα, δεν προλαβαίνει να πεινάσει για το βραδινό» ή «Η Άννα έχει λίγο δυσκοιλιότητα τελευταία, οπότε επικεντρωνόμαστε περισσότερο στα φρούτα και τα λαχανικά» ή (για πιο σοβαρές περιπτώσεις) «ο γιατρός μας έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες για τη ζάχαρη/αλλεργίες/οτιδήποτε, ορίστε το έντυπο με αυτά που μπορεί να τρώει μαζί με το τηλέφωνό του αν έχεις κάποια απορία»

Παρέχετε πηγές για ενημέρωση, από προγράμματα υγείας (όπως εθνικό διατροφικό οδηγό) ή αυτή τη σελίδα ή οποιοδήποτε άλλο έγκυρο μέσο μπορεί να τους μεταφέρει τις αλλαγές που έχουν γίνει σχετικά με την διατροφή στην παιδική ηλικία.

Εστιάστε στην τήρηση του προγράμματος γευμάτων και όχι αποκλειστικά στα γλυκά. Το να τους κάνετε μια μίνι εκπαίδευση γύρω από τη σημασία του προγράμματος, αφού τα γλυκά παρέχονται κατά κύριο λόγο ενδιάμεσα από αυτά, ίσως σας βοηθήσει περισσότερο:

«Να δίνεις το μπισκότο μόνο την ώρα του σνακ/γεύματος και όχι ότι ώρα σου ζητήσουν»

Αν θέλετε μπορείτε να τους βοηθήσετε δίνοντας τους ένα έτοιμο πρόγραμμα με τις ώρες φαγητού και ύπνου.

Κάντε κάποιες προτάσεις από το να προτείνετε ολική απαγόρευση. Για παράδειγμα, μπορεί κάθε Τρίτη να είναι η μέρα του γλυκού και όλες οι υπόλοιπες να είναι κάποιο γλυκό χωρίς γλυκαντικά ή συνταγές που θα έχετε δώσει εσείς.

Προτείνετε άλλες τροφές που ξέρετε ότι αρέσουν στο παιδί. Καμιά φορά οι παππούδες μπορεί να δίνουν γλυκά για να πάρουν την ευχαρίστηση με τη χαρά του παιδιού. Με το ίδιο σκεπτικό, είναι χρήσιμο να δώσετε προτάσεις για αγαπημένες δραστηριότητες και παιχνίδια, αφού μπορεί και οι ίδιοι να μη γνωρίζουν τι άλλο να κάνουν για να ευχαριστήσουν ή να απασχολήσουν το παιδί.

Μιλήστε τους για το πως να διαχειρίζονται με σωστό τρόπο το φαγητό, τα γλυκά και τις υπόλοιπες τροφές, όπως να μην χρησιμοποιούν τα γλυκά ως επιβράβευση και να μην πιέζουν τη ώρα του φαγητού. Τονίστε τους ότι δε σας απασχολεί η ποσότητα φαγητού που καταναλώνουν (αυτό ισχύει και για εσάς), καθώς οι παππούδες αγχώνονται ακόμα περισσότερο να κάνουν σωστά τη «δουλειά» τους και να σας παραδώσουν ένα παιδί χορτάτο και ικανοποιημένο με κάθε κόστος.

Συνεχείς υπενθυμίσεις για το πόσο εκτιμάτε τη βοήθεια που σας προσφέρουν με το να προσέχουν τα παιδιά. Ξέρω ότι μπορεί να σας φαίνεται λίγο δύσκολο, ειδικά όταν νιώθετε ότι δε σας σέβονται, αλλά είναι σημαντική αυτή η βοήθεια και θα πρέπει να την επικροτείτε με κάθε ευκαιρία.

Εν τέλει, μπορείτε να έχετε μία εποικοδομητική συζήτηση γύρω από τις πρακτικές σίτισης των παιδιών χωρίς να γίνετε δυσάρεστοι και χωρίς να κάνετε τους παππούδες να νιώσουν άσχημα ή ακόμα καλύτερα να πετύχετε το στόχο σας και να είστε όλοι ευχαριστημένοι. Σε κάθε περίπτωση, οι χαρούμενες αναμνήσεις και οι σχέσεις με αγαπημένα πρόσωπα έχουν τεράστια σημασία για τα μικρά παιδιά.

Το άρθρο Παππούδες και γλυκά στα παιδιά

Πως να μιλήσω στους παππούδες όταν κακομαθαίνουν το παιδί μου με γλυκά και λιχουδιές; εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.

Προετοιμασία εβδομαδιαίου μενούή πως να οργανώσετε την εβδομάδα φτιάχνοντας υγιεινά γεύματα

ΙΩΑΝΝΑ ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ — Thu, 07 Jan 2021 19:22:30 +0000

Πολλές φορές με έχετε ρωτήσει:

«πως μπορώ να φτιάξω για την οικογένεια μου θρεπτικά γεύματα κάθε ημέρα»,
«είναι αδύνατο να τρώμε κάθε μέρα φουλ υγιεινά αφού κάτι τέτοιο απαιτεί τρελή προετοιμασία»
ή «αναγκάζομαι να μαγειρεύω εντελώς διαφορετικά για τον καθένα αφού εγώ θέλω να χάσω βάρος, ο σύζυγος θέλει κάθε μέρα κρέας και τα παιδιά τρώνε μόνο μακαρόνια»

Ναι όλα αυτά τα ακούω σχεδόν καθημερινά! Δεν είσαι η μόνη που αντιμετωπίζεις κάτι τέτοιο. Μάλιστα είναι ο γολγοθάς που έχει να τραβήξει κάθε μάνα (ας μη γελιόμαστε, η σίτιση της οικογένειας αποτελεί ακόμα γυναικεία υπόθεση) για όλη της τη ζωή και μάλλον σε κάθε μεριά του πλανήτη. Άλλωστε είμαι σίγουρη ότι όλοι θα έχουμε ακούσει τη μαμά μας να μουρμουρίζει «τι να μαγειρέψω πάλι αύριο;».

Με αυτή την αναδρομή στο παρελθόν έχω να σας δώσω και το πρώτο tip που έκαναν οι «παλιοί» – και που εφαρμόζεται και ακόμα σε κάποια σπίτια και σήμερα – το στάνταρ εβδομαδιαίο πρόγραμμα φαγητού: Τετάρτη και Παρασκευή Λαδερό, Κυριακάτικο γεύμα με μπελαλίδικο φαγητό φούρνου και άλλες 4 ημέρες μεταξύ ζυμαρικών , ψαριών, αυγών ή άλλων εύκολων γευμάτων. Προσωπικά εμένα με είχε κουράσει λίγο αυτό το επαναλαμβανόμενο μοτίβο, αλλά έχει μια καλή βάση για να ξεκινήσετε και μπορείτε να φέρετε στα μέτρα σας.

Για να δούμε όμως πιο αναλυτικά, πως μπορείτε να οργανώσετε καλύτερα το χρόνο σας και να φτιάχνετε κάθε μέρα υγιεινά γεύματα που θα απολαμβάνετε τόσο εσείς όσο και η υπόλοιπη οικογένεια. Ή πιο απλά, πως να κάνετε την προετοιμασία εβδομαδιαίου μενού.

1. Σημειώστε τα αγαπημένα σας πιάτα

Κάντε μία λίστα με τα φαγητά που αρέσουν σε κάθε μέλος της οικογένειας και γενικά φαγητά που θα φάνε λίγο πολύ όλοι. Στη συνέχεια χωρίστε σε 2 κατηγορίες, μία με τα φαγητά που απαιτούν το πολύ μέχρι 30’ μαγείρεμα και μία για τα πιο χρονοβόρα για τις μέρες που έχετε λίγο παραπάνω χρόνο.

2. Αναλύστε το πρόγραμμα της εβδομάδας

Τις ώρες που δουλεύετε, το πρόγραμμα και τις δραστηριότητες των παιδιών, το πρόγραμμα του συζύγου ή οποιοδήποτε άλλο ραντεβού είναι κανονισμένο μέσα στην εβδομάδα. Αυτό θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε πότε έχετε πραγματικά χρόνο για να αφιερώσετε για το μαγείρεμα και…

3. … να αποφασίστε πόσες φορές μπορείτε να μαγειρέψετε μέσα στην εβδομάδα

Εδώ θα πρέπει να είστε ρεαλιστές! Εγώ έχω το χρόνο και τη διάθεση να μαγειρεύω κάθε μέρα έστω και κάτι εύκολο. Ωστόσο, για εσάς κάτι τέτοιο μπορεί να μην είναι ρεαλιστικό. Εάν ισχύει αυτό, θα πρέπει τις ημέρες που έχετε αποφασίσει ότι θα μαγειρέψετε να κάνετε διπλή ή και τριπλή ποσότητα και να αποθηκεύσετε κατάλληλα στο ψυγείο και την κατάψυξη. Θυμηθείτε ότι αποθηκεύοντας το φαγητό 2 ώρες μετά το μαγείρεμα μπορεί να καταναλωθεί με ασφάλεια και για 3-4 ημέρες μετά, αρκεί το ψυγείο σας να έχει την κατάλληλη θερμοκρασία.

Ελάτε να δούμε λίγα γρήγορα γεύματα (μέχρι 30’) για τις καθημερινές:

Σπανακόρυζο
Αρακάς
Μπριάμ
Μπάμιες
Αγκινάρες
Ομελέτα
Ζυμαρικά με σάλτσα
Ριζότο με λαχανικά η θαλασσινά
Φακές
Ψητά λαχανικά
Χορτόσουπα
Ψάρι
Ζυμαρικά από όσπρια
Κοτόπουλο φιλεταρισμένο σε κομμάτια ή γαρίδες ή ψάρι με λαχανικά σε ένα ταψί (one sheet pan dinner)
Μπιφτέκια (αφού πλάσετε μπιφτέκια μπορείτε να τα αποθηκεύσετε στην κατάψυξη)

Σε περίπτωση που δεν έχετε χύτρα ταχύτητας (όπως εγώ), μπορείτε για τα τρόφιμα που απαιτούν περισσότερο χρόνο μαγείρεμα:

για το κρέας (όπως το μοσχάρι) να κάνετε μεγαλύτερη ποσότητα μία φορά την εβδομάδα και να αποθηκεύσετε στο ψυγείο ώστε να το συνοδεύσετε τη δεύτερη φορά με κάτι διαφορετικό,
για τα όσπρια (ρεβύθια, φασόλια) να βράσετε μία αξιόλογη ποσότητα π.χ. 1 κιλό, την οποία θα αποθηκεύσετε σε μεριδούλες σε σακουλάκια στην κατάψυξη και απλά να ξεπαγώνετε και να φτιάχνετε το φαγητό σας προσθέτοντας τα υπόλοιπα λαχανικά
να πάρετε μία χύτρα

4. Κάντε τα ψώνια σας

Μια καλή συχνότητα είναι να κάνετε τα ψώνια του μανάβικου 1 φορά/εβδομάδα, έτσι ώστε και να μην χαλάσουν αυτά που έχετε αλλά και να αυξήσετε την ποικιλία επιλέγοντας κάθε εβδομάδα και λίγο διαφορετικά φρούτα λαχανικά. Το σούπερ μάρκετ σίγουρα μπορεί να γίνει και 1 φορά το μήνα. Ωστόσο, εάν τα ψωνίζετε όλα μόνο από σούπερ μάρκετ πηγαίνετε μάλλον στην εβδομαδιαία επιλογή. Και πάλι είναι βοηθητικό να έχετε μια λίστα για τα ψώνια της εβδομάδας. Θα σας πρότεινα να αποθηκεύσετε στο κινητό (όλα έχουν μία ενσωματωμένη εφαρμογή ή μπορείτε να κατεβάσετε) μία λίστα με όλα τα υλικά που ψωνίζετε σε γενικές γραμμές ώστε να μην τα ξαναγράφετε κάθε φορά.

5. Σημειώστε τι υπάρχει στο ψυγείο ή στην κατάψυξή σας

Κάντε μια λίστα με ότι υπάρχει στο ψυγείο σας αμέσως μετά τα ψώνια σας και αφήστε την κολλημένη πάνω στην πόρτα του ψυγείου, όπου θα σβήνετε εάν τελειώνει κάποιο λαχανικό ή φρούτο. Αντίστοιχα, κάντε μία λίστα με τα φαγητά ή σνακ που έχετε αποθηκευμένα στο ψυγείο και την κατάψυξη. Αυτό θα σας βοηθήσει στο να ξέρετε τι αποθέματα έχετε ώστε να σχεδιάσετε καλύτερα τα γεύματα της εβδομάδας.

6. Χρησιμοποιήστε κατεψυγμένα λαχανικά

Ναι, είναι μια χαρά! Είναι το ίδιο θρεπτικά, αλλά δεν απαιτούν καθάρισμα και πλύσιμο και επομένως μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα στο μαγείρεμα. Σπανάκι, αρακάς, καλαμπόκι, μανιτάρια, έχετε πολλές επιλογές για να διαλέξετε όταν περνάτε περιόδους που το πρόγραμμά σας είναι πιο απαιτητικό. Επίσης, μπορείτε πάντα να ασχοληθείτε μία ώρα την εβδομάδα για να ψιλοκόψετε πιπεριά, καρότο ή μυρωδικά για να τα αποθηκεύσετε εσείς στην κατάψυξη για να βάζετε στο φαγητό, κάτι που μπορεί να μειώσει το χρόνο προετοιμασίας 5-10’.

7. Ετοιμάστε ένα σνακ την εβδομάδα

Διαλέγοντας μια συνταγή για σνακ κάθε εβδομάδα (π.χ. μάφιν, κέικ, πίτα, κριτσίνια, μπισκότα κλπ.) και αποθηκεύοντας στην κατάψυξη, σε ένα μήνα θα έχετε 4 διαφορετικές επιλογές. Προφανώς και δεν χρειάζεται κάθε μέρα να δίνετε σνακ τέτοιας μορφής και τις περισσότερες ημέρες θα στηριχθείτε σε κάτι απλό.

Ωραία όλα αυτά, αλλά το παιδί μου δεν τρώει από το φαγητό της οικογένειας

Καταλαβαίνω ότι εάν κάποιο μέλος της οικογένειας είναι πιο επιλεκτικό με τη διατροφή του, φαινομενικά δυσκολεύει τα πράγματα. Στην πραγματικότητα όμως δεν χρειάζεται να συμβαίνει αυτό. Αν και αποτελεί ξεχωριστό άρθρο, να αναφέρω επιγραμματικά ότι σε αυτή την περίπτωση αποφύγετε να σερβίρετε έτοιμα ανακατεμένα φαγητά, για παράδειγμα σερβίρετε τα μακαρόνια ξεχωριστά από τη σάλτσα ή και τα λαχανικά. Επίσης μπορείτε να έχετε τις επιλογές του γεύματος στο τραπέζι και ο καθένας να βάλει στο πιάτο του αυτό που θέλει. Αυτό που θα πρέπει να προσέξετε είναι να υπάρχει σε κάθε γεύμα κάτι που τρώει (αυτό μπορεί να είναι για παράδειγμα τυρί, ψωμί, ένα φρούτο ή λαχανικό, δηλαδή δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα ένα ολόκληρο φαγητό). Δεν είστε ο προσωπικός σεφ για το κάθε μέλος της οικογένειας!

Σκέφτεστε ακόμα αν θα εφαρμόσετε όλα τα παραπάνω; Αν ναι, ας δούμε συνολικά τα θετικά της προετοιμασίας του εβδομαδιαίου μενού:

Πιο θρεπτικές επιλογές τροφίμων
Εξοικονόμηση χρημάτων: γιατί χρησιμοποιείτε πιο αποδοτικά τα τρόφιμα («τα αποφάγια» ) και μειώνετε αυτά που πετάτε
Εξοικονόμηση χρόνου: γιατί οργανώνετε καλύτερα το χρόνο σας

Τέλος, να αναφέρω ότι θα υπάρξουν και μέρες που ενδεχομένως θα φάτε κάτι τελείως πρόχειρο και αυτό είναι περισσότερο από ΟΚ. Όλοι μα όλοι θα βρεθούμε σε μία τέτοια κατάσταση και το μόνο που έχει σημασία είναι να φροντίσουμε να περνάμε καλά με την οικογένειά μας και να μην επιτρέψουμε στον εαυτό μας να νιώσει κακός γονιός και ότι προσφέρει «λάθος» επιλογές. Αν χρειάζεστε ωστόσο κάτι πιο πρακτικό, έχω ετοιμάσει ένα πλήρες Μηνιαίο πρόγραμμα διατροφής για όλη την οικογένεια, με 5 ημερήσια γεύματα για 4 ολόκληρες εβδομάδες!

Το άρθρο Προετοιμασία εβδομαδιαίου μενού

ή πως να οργανώσετε την εβδομάδα φτιάχνοντας υγιεινά γεύματα εμφανίστηκε πρώτα στο Mommy and Me - Early Nutrition Center.